moča

Slovence

Köken

Ana Slavca *moča sözcüğünden devralındı.

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /mòːt͡ʃa/

Ad

moča d (çoğulsuz)

1. yağmur

    Letos smo imeli veliko moče. — Bu yıl çok yağmur yağdı.

Çekimleme

moč adının çekimi

	tekil (ednina)	ikil (dvojina)	çoğul (množina)
yalın (imenovȃlnik)	moča	moči	moče
tamlayan (rodȋlnik)	moče	moč	moč
yönelme (dajȃlnik)	moči	močama	močam
belirtme (tožȋlnik)	močo	moči	moče
bulunma (mẹ̑stnik)	moči	močah	močah
araç (orọ̑dnik)	močo	močama	močami

Ek okumalar

• “moča”, Slovarji Inštituta za slovenski jezik Frana Ramovša ZRC SAZU, 2014-2026