Akwedukto ng Vanvitelli


Ang Akwedukto ng Vanvitelli o Akweduktong Carolino ay isang akweduktong itinayo upang matustusan ang Reggia di Caserta at ang complex ng San Leucio, na natutustusan ng tubig na nagmumula sa Taburno, mula sa mga bukal ng Fizzo, sa teritoryo ng Bucciano, na dinadala ito sa isang paikot-ikot na 38 km ruta (kalakhan ay sa ilalim ng lupa).
Kalakhan ay nasa ilalim ng lupa, ang aqueduct ay kilala sa mahusay na napreserba, tatlong-paantas, 529-metro-ang-haba (1,736 talampakan) na seksyong may arko ng toba na nagdudugtong sa Valle di Maddaloni sa pagitan ng Monte Longano (sa silangan) at Monte Garzano (sa kanluran). Ang seksyong ito ay hinulma batay sa mga arko ng akweduktong Romano, may taas na 55.8 metro (183 talampakan) sa pinakamataas na punto nito, tumatawid sa kung ano ngayon ang highway na SP335 — at itinalaga bilang isang Pandaigdigang Pamanang Pook noong 1997.
Iniatas ni Carlos III ng España, ang akwedukto ay dinisenyo at ipinangalan kay Luigi Vanvitelli.[1] Nagsimula ang konstruksyon noong Marso 1753 at binuksan ito noong Mayo 7, 1762. Ito ay matatagpuan sa SS265, 81020 Valle di Maddaloni CE, Italya.
Mga panlabas na link
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ Centre, UNESCO World Heritage. "18th-Century Royal Palace at Caserta with the Park, the Aqueduct of Vanvitelli, and the San Leucio Complex". UNESCO World Heritage Centre (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2025-05-15.