arguto
Aparência
Adjetivo
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | arguto | argutos |
| Feminino | arguta | argutas |
ar.gu.to
- que tem ótima percepção, ágil, sutil e apurada; argucioso; perspicaz
- habilidoso
- engenhoso, que obra com argúcia
- que tem som agudo; que tem som agudo e e harmonioso; canoro
Termos derivados
[editar]- (Superlativo) argutíssimo
Etimologia
[editar]Pronúncia
[editar]Portugal
[editar]- AFI: /ɐɾ.ˈɡu.tu/
Ligações externas
[editar]- “arguto” in: Aulete, Francisco Júlio de Caldas. iDicionário Aulete. Lexikon Editora Digital.
- “arguto” in: Trevisan, R. (coord.); Weiszflog, W. (ed.). Michaelis: Moderno Dicionário da Língua Portuguesa. São Paulo: Melhoramentos, 2012 (nova ortografia). ISBN 978-85-06-06953-0
- “arguto” in: Dicionário Aberto
- “arguto” in: Dicionário Priberam da Língua Portuguesa [em linha].
- “arguto” in: Infopédia [em linha]. Porto: Porto Editora.
- “arguto” in: Portal da Língua Portuguesa. Instituto de Linguística Teórica e Computacional.
- Busca no Vocabulário Ortográfico da Língua Portuguesa da Academia Brasileira de Letras.
Anagrama
[editar]Adjetivo
[editar]| Singular | Plural | |
|---|---|---|
| Masculino | arguto | argutos |
| Feminino | arguta | argutas |
ar.gu.to
- arguto, de engenho vivo, penetrante, talentoso
- arguto, habilidoso no falar
- arguto, de som agudo
Etimologia
[editar]Referências
[editar]- Rivas Quintas, E. (2015). Dicionario etimolóxico da lingua galega. Tórculo Comunicación Gráfica S.A. Santiago de Compostela.