Merops apiaster
 |
Vos an lenga piemontèisa |
| Për amprende a dovré 'l sistema dle parlà locaj ch'a varda sì. |
    Merops apiasterDescrissionËl Merops apiaster (grucion) a l'é n'osel motobin colorà ëd la famija dij Meropidae, longh 25-29 cm (con doe piume sentraj dla coa pi longhe) e n'aliura ëd 35-40 cm. A l'é 'n cit osel slansà e variopint, con la testa, 'l cupiss e 'l mantel 'd color castan ch'a passa al giaun an sla schin-a. La gola a l'é giauna, con na fin-a linia nèira, e la part inferior dël còrp a l'é bleu-verd. J'ale a son vërde e castan-e, j'euj a son ross, e 'l bech a l'é longh e nèir. Ij doi sess a son smijant, ma la fumela a l'ha le spale pi vërde che giàune . Ij giovo a son meno viv e a l'han nen le doe piume longhe dla coa . AmbientA viv ant ij teren duvert con vegetassion e erbo spatarà, ant le zòne arlongh ij fium, ij pra, le colin-e, j'olivé e le vigne. A nidìfica an colònie, an fasend ëd galarìe longhe fin a 3 méter ant ij baron ëd tèra sabiosa . A fà 5-8 euv a giugn, ch'a cova për 20 di . A mangia dzortut inset volant, an particolar avije, vespe, che a cassa an vòl e a dëspeuja dël pungion an bataje ansima a na surfassa dura . Sò crij a l'é un "prriich" o "criich" fòrt e sonor . DistribussionA nidìfica ant l'Euròpa meridional e central, ant l'Àfrica dël Nòrd e ant l'Asia fin-a al Pakistan . A l'é migrator e a passa l'invern ant l'Àfrica a sud dël Sahara . An Italia a l'é nidifiant comun an tuta la penìsola, dzortut ant la Pian-a Padan-a, an Toscan-a e an Sardëgna, antra la fin d'avril e agost . A l'é protegiù e a l'é classificà "Arzigh Mìnim" (LC) da l'IUCN . Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse
|
