Przejdź do zawartości

srać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: srác sráč
wymowa:
IPA: [srat͡ɕ], AS: [srać],
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) wulg. fizj. wypróżniać się przez otwór odbytniczy[1]
(1.2) wulg. lekceważyć kogoś lub coś, kpić sobie z czegoś, gwizdać na coś[2]

czasownik zwrotny niedokonany srać się (dk. brak)

(2.1) wulg. pot. przesadnie bać się czegoś
(2.2) wulg. pot. mieć o coś pretensje
odmiana:
(1.1-2) koniugacja I
(1.1-2) daw. (współcz. gw.) koniugacja XI
(2.1-2) koniugacja I
(2.1-2) daw. (współcz. gw.) koniugacja XI
przykłady:
(1.1) Cholera! Ten twój bachor nic tylko żre, sra i wyje!
(1.2) Sram na was, wy skurwysyny!
składnia:
(1.2) srać na + B. (co)
kolokacje:
(1.1) srać w toalecie
(1.2) srać na coś
synonimy:
(1.1) defekować, załatwiać się, oddawać stolec; pot. robić kupę
(1.2) bagatelizować, ignorować, lekceważyć; pot. bimbać, gwizdać, kichać, olewać; mieć gdzieś, mieć w nosie
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) wypróżniać się, załatwiać się
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sraczka ż, sracz mrz, sraczyk mrz, obesraniec mos, zasraniec mos, sranie n, dosranie n, dosrywanie n, nasranie n, obesranie n, obsranie n, obsrywanie n, osranie n, osrywanie n, podesranie n, podsrywanie n, posranie n, przesranie n, przysranie n, przysrywanie n, usranie n, wysranie n, zasranie n, zasrywanie n, zesranie n, zesrywanie n
czas. dosrać dk., dosrywać ndk., nasrać dk., obesrać dk., obsrać dk., obsrywać ndk., osrać dk., osrywać ndk., podesrać dk., podsrywać ndk., posrać się dk., przesrać dk., przysrać dk., przysrywać ndk., usrać się dk., wysrać dk., zasrać dk., zasrywać ndk., zesrać się dk., zesrywać się ndk.
przym. sraczkowaty, sraczowy, zasrany, sraki
wykrz. sru
przysł. srak
związki frazeologiczne:
mieć nasrane w głowie / mieć nasrane we łbiemieć przesranemieć minę jak kot srający na pustynisrać pieniędzmisrać pod siebiesrać w gaciewyżej sra, niż dupę ma
etymologia:
prasł. *sьrati, prasł. *serǫoddawać stolec, wydalać kał
Dawna koniugacja siorę, sierzesz (por. brać, wieźć) nawiązuje bezpośrednio do prasł.[3]współcz. formy sram, srasz poświadczone są od XVI w.[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „srać” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „srać” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „srać” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  4. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1.
wymowa:
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany

(1.1) wulg. srać
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. srawa ż
przym. srany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: