af

af (język afar)

wymowa:

IPA: /ˈʌf/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. usta

(1.2) jęz. język, mowa

odmiana:

(1.1-2) lp áf m; lm dialekty południowe afitté ż / dialekty północne afoofá ż, afoofí ż

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

prakuszycki *ʔaf

uwagi:

źródła:

af (język duński)

wymowa:

Dania: [ˈaˀ] lub [ˈa], w złożeniach [ˈαw-]

znaczenia:

przyimek

(1.1) …tworzący konstrukcję, w której wyrażenie przed przyimkiem jest własnością, cechą itp. wyrażenia po przyimku

(1.2) …tworzący konstrukcję, w której wyrażenie po przyimku określa materiał, z którego jest omawiany przedmiot: z

(1.3) …tworzący konstrukcję, w której wyrażenie po przyimku określa przyczynę zajścia wydarzenia przed przyimkiem: z powodu

(1.4) …tworzący konstrukcję, w której wyrażenie po przyimku określa agenta (wykonawcę czynności przed przyimkiem): przez

odmiana:

(1.1-4) nieodm.

przykłady:

(1.1) Alle med interesse for godt øl bør være medlem af „Danske Ølentusiaster”. → Wszyscy lubiący dobre piwo powinni być członkami „Duńskich Entuzjastów Piwa”.

(1.2) Stolen er lavet af træ. → Krzesło wykonane jest z drewna.

(1.3) Den 41-årige taxichauffør blev i påsken dræbt af knivstik. → 41-letni kierowca taksówki został w czasie Wielkanocy zabity pchnięciem nożem.

(1.4) Ringen blev stjålet af en tyv. → Pierścionek został ukradziony przez złodzieja.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) forma dopełniacza

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

af og til → od czasu do czasu, czasami • gå af • pukle røven ud af bukserne → harować jak wół

etymologia:

stnord. af

uwagi:

źródła:

af (język islandzki)

wymowa:

IPA: /aːv/

znaczenia:

przyimek

(1.1) od, z

(1.2) z, z powodu

(1.3) przez

(1.4) …tworzący konstrukcję, w której wyrażenie przed przyimkiem jest własnością, cechą itp. wyrażenia po przyimku, ew. od

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

stnord. af

uwagi:

źródła:

af (język niderlandzki)

wymowa:

IPA: [ɑf] ^ⓘ

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) gotowy, skończony (używany tylko w funkcji orzeczenia)

postpozycja

(2.1) z (implikuje jakiś typ ruchu)

przysłówek

(3.1) z

przedrostek

(4.1) …czasowników złożonych, używany głównie do czasowników rozdzielnie złożonych

odmiana:

(1.1-4.1) nieodm.

przykłady:

(1.1) Het huis is af. → Dom jest gotowy.

(2.1) Stomdronken reed de automobilist de weg af. → Całkowicie pijany automobilista zjechał z drogi.

(4.1) Hij waste de kopjes af. → On umył filiżanki.

składnia:

kolokacje:

iets af zijn → nie być już tym, czym było się wcześniej

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. afbakenen, afbijten, afbreken, afbrokkelen, afdwalen, afgeven, afhaken, afhalen, afkalven, afkomen, afkopen, afkorten, afleggen, afleiden, aflopen, afluisteren, afmaken, afmeten, afplatten, afraden, afscheiden, afschuren, afslaan, afslanken, afsluiten, afstaan, afstemmen, afstoten, afstraffen, afstuderen, aftreden, aftrekken, afwassen, afwerpen, afwijken, afwijzen, afzetten, afzonderen

rzecz. afbraak, afkomst, afkorting, afleiding, afloop, afmeting, afsluiting, afstoting, afzetting

przysłówki zaimkowe eraf, hieraf, daaraf, waaraf

związki frazeologiczne:

etymologia:

ze staroholenderskiego af, z proto-germańskiego *ab.

uwagi:

źródła:

af (język somalijski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. usta

(1.2) jęz. język, mowa

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

prakuszycki *ʔaf-

uwagi:

źródła:

Martin Orwin, „Colloquial Somali: The Complete Course for Beginners”, Routledge, Londyn, 1995, str. 279, ISBN 0-415-10009-7

af (język turecki)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) przebaczenie

(1.2) amnestia

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	af	aflar
dopełniacz	affın	afların
celownik	affa	aflara
biernik	affı	afları
miejscownik	afta	aflarda
ablatyw	aftan	aflardan
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza liczba mnoga 1. os. lp affım aflarım 2. os. lp affın afların 3. os. lp affı afları 1. os. lm affımız aflarımız 2. os. lm affınız aflarınız 3. os. lm affı afları

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.2) genel af, umumi af → powszechna amnestia

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

af (język wilamowski)

af (1.1)

af (1.2)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

off

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. małpa

(1.2) pot. inform. małpa

odmiana:

(1.1-2) lp af; lm afa

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Wilamowski - Ssaki • Indeks:Wilamowski - Informatyka

źródła: