Żmudź

Żmudź (język polski)

Żmudź (1.1) oznaczona kolorem żółtym

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. hist. etn. jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy; zob. też Żmudź w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	Żmudź	Żmudzie / Żmudzi
dopełniacz	Żmudzi	Żmudzi
celownik	Żmudzi	Żmudziom
biernik	Żmudź	Żmudzie / Żmudzi
narzędnik	Żmudzią	Żmudziami
miejscownik	Żmudzi	Żmudziach
wołacz	Żmudzi	Żmudzie / Żmudzi

przykłady:

(1.1) Potem (…), urastając coraz więcej w siły, ziemię poniżej ku Prusom leżącą, którą właściwem swego języka brzmieniem nazwali Żmudzią, co znaczy ziemię niższą, (…) splądrowali.

(1.1) Szupienie – tak zwano na Żmudzi kaszę jęczmienną lub groch utarty, okraszone słoniną, a zwłaszcza wieprzowym ogonem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) daw. Żmujdź

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. Żmudzin mos, Żmudzinka ż, żmudzkość ż, Żmuda, żmudzin mzw, żmudzianka ż, żmudzianin mos

przym. żmudzki, daw. żmujdzki

przysł. żmudzko

związki frazeologiczne:

etymologia:

litew. žemai → nisko

uwagi:

zobacz też: Auksztota • Dzukia • Suwalszczyzna • Mała Litwa

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) Samogitia
• białoruski: (1.1) Жамойць ż, Жмудзь ż
• bułgarski: (1.1) Жемайтия ż
• czeski: (1.1) Žmuď ż, Žemaitsko n
• duński: (1.1) Samogitien
• francuski: (1.1) Samogitie ż
• hiszpański: (1.1) Samogitia ż
• kataloński: (1.1) Samogítia ż
• litewski: (1.1) Žemaitija ż
• łaciński: (1.1) Samogitia ż
• niderlandzki: (1.1) Samogitië ż
• niemiecki: (1.1) Samogitien n, Schamaiten n
• nowogrecki: (1.1) Σαμογιτία ż
• portugalski: (1.1) Samogícia ż
• rosyjski: (1.1) Жемайтия ż
• rumuński: (1.1) Samogitia
• słowacki: (1.1) Žmuď ż
• szwedzki: (1.1) Samogitien
• ukraiński: (1.1) Жмудь ż, Жемайтія ż
• węgierski: (1.1) Szamogitia
• włoski: (1.1) Samogizia ż

źródła: