Zbigniew Siemiątkowski

Zbigniew Siemiątkowski

Data i miejsce urodzenia	8 października 1957 Ciechanów
Minister-członek Rady Ministrów
Okres	od 1 stycznia 1997 do 31 października 1997
Przynależność polityczna	Sojusz Lewicy Demokratycznej
Minister spraw wewnętrznych
Okres	od 7 lutego 1996 do 31 grudnia 1996
Przynależność polityczna	Sojusz Lewicy Demokratycznej
Poprzednik	Jerzy Konieczny
Następca	Leszek Miller

Zbigniew Siemiątkowski (ur. 8 października 1957 w Ciechanowie) – polski politolog, polityk i nauczyciel akademicki, doktor habilitowany nauk humanistycznych. Poseł na Sejm I, II, III, IV kadencji, w 1996 minister spraw wewnętrznych, w 1997 minister-członek Rady Ministrów.

Życiorys

W latach 1977–1981 studiował na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, uzyskał tytuł zawodowy magistra nauk politycznych. W 1987 został doktorem nauk humanistycznych, a w 2012 uzyskał habilitował się na UW w zakresie nauk humanistycznych. Od 1981 do 1991 pracował na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW jako asystent i adiunkt. Od 1978 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pełnił funkcję członka komitetu uczelnianego PZPR na Uniwersytecie Warszawskim. W 1981 zaangażował się w działalność Związku Nauczycielstwa Polskiego. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu jako ekspert strony rządowej ds. reform politycznych. Od 1990 działał w Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej, a w 1999 wstąpił do Sojuszu Lewicy Demokratycznej. Zasiadał we władzach krajowych SdRP i SLD. Publikował m.in. na łamach „Z Pola Walki” oraz „Trybuny”.

Z ramienia Sojuszu Lewicy Demokratycznej od 1991 do 2005 pełnił funkcję posła na Sejm I, II, III i IV kadencji, wybranego z okręgów ciechanowsko-łomżyńsko-ostrołęckiego, ciechanowskiego i płockiego.

W II kadencji do 1995 był rzecznikiem prasowym klubu parlamentarnego SLD, od 1994 do 1996 reprezentował Sejm w Krajowej Radzie Sądownictwa. W 1995 pełnił funkcję rzecznika kampanii prezydenckiej Aleksandra Kwaśniewskiego, a następnie podsekretarza stanu w Kancelarii Prezydenta RP i zastępcy szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego. W lutym 1996 został mianowany ministrem spraw wewnętrznych w rządzie Włodzimierza Cimoszewicza, od października 1996 z uprawnieniami zastępowania premiera w nadzorze nad działalnością Urzędu Ochrony Państwa. Od stycznia do października 1997 był ministrem – członkiem Rady Ministrów, koordynatorem służb specjalnych. Jednocześnie sprawował funkcję sekretarza Kolegium ds. Służb Specjalnych. W III kadencji (1997–2001) zasiadał w Komisji do Spraw Służb Specjalnych, sprawując rotacyjne przewodnictwo tej komisji w latach 1998–1999 i 2000–2001.

Wybrany został do tej komisji także w IV kadencji. W październiku 2001 przeszedł do pracy w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów na stanowisko sekretarza stanu, które zajmował do czerwca 2002. Od 2001 do 2002 był pełniącym obowiązki szefa Urzędu Ochrony Państwa. W czerwcu 2002 mianowany szefem Agencji Wywiadu. W raporcie Komisji do Spraw Służb Specjalnych zarzucono mu udzielanie fałszywych informacji w trakcie wyjaśniania okoliczności zatrzymania byłego prezesa PKN Orlen w 2002; podał się do dymisji w kwietniu 2004. Agencją Wywiadu kierował do maja tegoż roku.

W 2005 po nieudanym udziale w wyborach parlamentarnych wycofał się z polityki. Powrócił do działalności naukowo-dydaktycznej. Został pracownikiem Zakładu Nauki o Bezpieczeństwie w Instytucie Nauk Politycznych na WDiNP UW. Wykładał również w Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku.

Wyróżniony Medalem Honorowym im. Józefa Tuliszkowskiego (1996).

Postępowania karne

1 sierpnia 2007 został skazany na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jego wykonania na okres próby wynoszący 3 lata za przechowywanie w swoim domu tajnych dokumentów UOP.

W 2010 rozpoczął się jego proces karny, w którym został oskarżony o przekroczenie uprawnień w związku z zatrzymaniem w 2002 Andrzeja Modrzejewskiego. Wydarzenie to stało się później jednym z elementów tzw. afery Orlenu. 2 marca 2012 w pierwszej instancji Zbigniew Siemiątkowski został uznany za winnego popełnienia tego czynu i skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat próby oraz na karę grzywny. 24 kwietnia 2013 Sąd Apelacyjny w Warszawie nie uwzględnił apelacji Zbigniewa Siemiątkowskiego, utrzymując w mocy zaskarżony wyrok.

W 2012 prokurator przedstawił mu zarzuty w związku z więzieniami CIA w Kiejkutach. Postępowanie w tej sprawie zakończyło się umorzeniem śledztwa w 2020.

Publikacje

• Wywiad a władza. Wywiad cywilny w systemie sprawowania władzy politycznej PRL, Warszawa 2009.

Bibliografia

• Strona sejmowa posła IV kadencji. [dostęp 2011-06-20].
• Dr hab. Zbigniew Siemiątkowski, [w:] portal „Ludzie Nauki”, MNiSW / OPI PIB [dostęp 2024-04-17] .
• Siemiątkowski Zbigniew. WNPiSM UW. [dostęp 2020-06-18].