Vinci 2
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
25 lipca 2025[1] |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
119 minut[1] |
| Reżyseria | |
| Scenariusz | |
| Główne role |
Robert Więckiewicz |
| Muzyka | |
| Scenografia |
Jakub Zwolak[1] |
| Kostiumy | |
| Produkcja | |
| Poprzednik |
Vinci 2 – polska sensacyjna komedia kryminalna z 2025 r. w reżyserii Juliusza Machulskiego, na podstawie scenariusza napisanego przez niego wspólnie z Robertem Więckiewiczem[2]. Kontynuacja filmu Vinci z 2004 r. Film został zaprezentowany w konkursie głównym podczas 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni[3].
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Rok 2024. Robert „Cuma” Cumiński wiedze spokojne życie emeryta w andaluzyjskim miasteczku[4], korzystając z uroków południa Hiszpanii[5]. Niespodziewanie odwiedza go dawny znajomy – paser „Chudy”, proponując kolejny skok w Krakowie[6]. „Cuma” decyduje się przyjechać do Polski[7].
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Robert Więckiewicz – Robert Cumiński ps. „Cuma”
- Borys Szyc – Julian Wolniewicz ps. „Szerszeń”
- Kamilla Baar – Magda Wolniewicz, żona Juliana
- Łukasz Simlat – komisarz policji Marcin Kudra
- Marcin Dorociński – policjant Łukasz Wilk
- Mirosław Haniszewski – Stefan Chudzyński ps. „Chudy”
- Jędrzej Hycnar – „Cień”
- Piotr Witkowski – „Duch”
- Jacek Król – Jan Bednarek ps. „Werbus”
- Zofia Jastrzębska – Kornelia Bednarek, córka „Werbusa”
- Jan Sałasiński – Jan Bednarek jr, syn „Werbusa”
- Bożena Stachura – Eulalia Bednarek, żona „Werbusa”
- Ilona Ostrowska – Zjawińska, kurator w Muzeum Czartoryskich
- Masakazu Miyanaga – Kazu Tanaka, mąż Zjawińskiej
- Fujio Nakamura – Fukushima
- María Ruiz López – Carmen, partnerka życiowa „Cumy”
- Krzysztof Stelmaszyk – „Helmut”
- Andrzej Mazur – policjant Krzysztof Jeleń
- Dorota Ruśkowska – Bakalarzowa, sąsiadka Juliana Wolniewicza
- Anita Sokołowska – Basia
- Teodor Le Méné – Teodor, syn Magdy i Juliana
- Aleksander Miszalski – on sam
- Ryszard Petru – on sam
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Zdjęcia do filmu rozpoczęto latem 2024 r. Sceny nagrywano w Krakowie (Muzeum Książąt Czartoryskich, Sukiennice, Dworzec Główny, port lotniczy Kraków-Balice, Manggha, hotel „Rubinstein” przy ul. Szerokiej, taras widokowy w budynku Akademii Muzycznej, ul. Szeroka, ul. Św. Tomasza, Most Dębnicki, Zaułek Niewiernego Tomasza) oraz Ojcowie (Willa Pod Koroną)[8]. Oprócz bohaterów pierwszej części, reżyser zaprosił przed kamerę przedstawicieli młodszego pokolenia aktorów oraz m.in. członków swej rodziny[9].
W ciągu premierowego weekendu wyświetlania w kinach produkcja przyciągnęła około 160 tys. widzów, znajdując się wówczas na czele filmowej listy przebojów[10]. Film nie był oceniany jednoznacznie[11][12].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g Vinci 2 w bazie filmpolski.pl
- ↑ Kulisy kręcenia kontynuacji hitu. „Nie wszyscy wrócili na plan” [online], kultura.onet.pl, 10 września 2024 [dostęp 2025-08-01].
- ↑ Filmy konkursowe 50. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. festiwalgdynia.pl. [dostęp 2025-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu].
- ↑ Machulski kręci „Vinci 2". Kto znalazł się w obsadzie? [online], rmf24.pl [dostęp 2025-08-01].
- ↑ „Vinci 2" powraca! Borys Szyc udostępnił zdjęcie z planu kontynuacji [online], film.interia.pl [dostęp 2025-08-01].
- ↑ „Vinci 2": trwają zdjęcia do filmu Juliusza Machulskiego [online], sfp.org.pl [dostęp 2025-08-01].
- ↑ "Vinci 2" - pierwszy zwiastun kontynuacji wielkiego hitu Juliusza Machulskiego [online], jedynka.polskieradio.pl [dostęp 2025-08-01].
- ↑ Padł pierwszy klaps na planie filmu „Vinci 2" [online], wfdif.pl [dostęp 2025-08-01].
- ↑ Juliusz Machulski o pracy z wnukami na planie filmu „Vinci 2". Pójdą w jego ślady [online], tvn.pl, 23 lipca 2025 [dostęp 2025-08-01].
- ↑ Przemek Romanowski, Miał być kit, wyszedł przebój. Tłumy widzów w polskich kinach [online], film.wp.pl, 29 lipca 2025 [dostęp 2026-04-25].
- ↑ Reprodukcja! W „Vinci 2" mocne strony zamieniają się w słabości [online], film.wp.pl, 25 lipca 2025 [dostęp 2025-08-01].
- ↑ Janusz Wróblewski, Recenzja filmu: „Vinci 2”, reż. Juliusz Machulski [online], polityka.pl, 29 lipca 2025 [dostęp 2025-08-01].
