Templum
Templum (łac.) – w słownictwie starożytnych Rzymian termin o zróżnicowanym znaczeniu:
- miejsce poświęcone konkretnemu bóstwu, świętość w znaczeniu potocznym, świątynia pojmowana jako przybytek, dom bóstwa (por. fanum)[1];
- symboliczna przestrzeń na ziemi i niebie wyznaczona przez augurów (kapłanów-wróżbitów) dla dokonywania wróżb i obserwacji (np. lotu wróżebnych ptaków)[2][3];
- miejsce poświęcone przez augura, przeznaczone dla zgromadzeń administracyjno-legislacyjnych (np. comitium) lub budynek dla podobnych celów publicznych (kuria, rostra)[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Kazimierz Kumaniecki: Słownik łacińsko-polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996, s. 496, ISBN 83-01-03531-5.
- ↑ a b Mała encyklopedia kultury antycznej A–Z (red. Z. Piszczek). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 733, ISBN 83-01-03529-3.
- ↑ Lidia Winniczuk: Ludzie, zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1983, s. 688, ISBN 83-01-03113-1.