Przejdź do zawartości

Pika Crofta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Pika Crofta (ang. Croft’s Pike) – broń kolna będąca na wyposażeniu brytyjskiej organizacji Home Guard w czasie II wojny światowej.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Po udanej alianckiej ewakuacji z Dunkierki w czerwcu 1940 roku (operacja Dynamo), 40% członków Home Guard z 1,6 miliona należących do organizacji, pozostało nieuzbrojonych[1]. W czerwcu 1941 roku, premier Winston Churchill w liście do War Office napisał, że „każdy mężczyzna musi mieć broń jakiegoś rodzaju, choćby tylko maczugę czy pikę”. Urzędnicy ministerstwa wzięli słowa Churchilla na poważnie i zamówili 250 tysięcy pik[2], które do jednostek Home Guard zaczęły być dostarczane jesienią 1941 roku[3].

Pika składała się z rury gazowej o długości około 1 metra i średnicy około 5 centymetrów, do której przyspawany był bagnet nożowy bez okładzin, o długości głowni 43 centymetrów (najczęściej był to bagnet wz. 1907[3] lub jego odmiana wz. 1913[4]). Bagnet wkładano rękojeścią do wylotu rury i spawano. Uchwytem piki o długości około 1,5 metra i wadze około 2,3 kilograma był zwykły sznurek[3]. Opinie na temat broni były zróżnicowane, ale generalnie krytyczne. Jeden z dowódców Home Guard w Edynburgu nie wydał dostarczonych do batalionu 100 pik, bo nie chciał doprowadzić do samobójstw w swojej jednostce, a oficer ze szkockiego hrabstwa Perthshire uznał dostarczenie pik za zniewagę. Szeregowy Home Guard z angielskiej wsi Grantchester powiedział że pika nie podnosi morale, ale może się przydać do nabijania na nią opadających z nieba niemieckich spadochroniarzy[3].

Pika jako niechciana i krępująca trafiała do magazynów, a jedyny z niej odnotowany użytek to wykorzystanie jej przez żołnierzy Home Guard, jako szpikulca do śmieci w londyńskim parku Canons Park. Ciekawostką jest to że pika trafiła również do żołnierzy artylerii przeciwlotniczej którzy nie posiadali karabinów, gdyż zgodnie z brytyjskim regulaminem wojskowym, musieli z czymś stać na warcie i oddawać honory oficerom[3].

Pika wzięła swoją nazwę od podsekretarza w War Office Henry’ego Page’a Crofta, który w lutym 1942 roku bronił wprowadzenia tej broni w Izbie Lordów, mówiąc między innymi:

Jeśli organizowałbym atak [...], do walki w mieście chciałbym mieć wyszkolonych grenadierów, a jeśli atak granatami można by szybko poprzeć zimną stalą, całe natarcie byłoby najbardziej skuteczne. Jeśli byłbym grenadierem w takiej formacji [...] chciałbym mieć pikę, by uderzyć zaraz po moim ataku granatami, szczególnie w nocy. Jest to bardzo efektywna i cicha broń[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Instant Arsenal – Six Bizarre Impromptu Weapons of Britain’s WW2 Home Guard. Military History Now, 2015-04-13. [dostęp 2026-01-03]. (ang.).
  2. Home Guard Pike. The Home Guard. [dostęp 2026-01-03]. (ang.).
  3. a b c d e f Łukasz Męczykowski: „Efektywna i cicha broń” – pika lorda Crofta. Histmag.org, 2011-04-18. [dostęp 2026-01-03]. (pol.).
  4. Pike, Home Guard with Remington P 1913 bayonet. Imperial War Museums. [dostęp 2026-01-03]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]