Przejdź do zawartości

Marek Okopiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Marek Okopiński
Data i miejsce urodzenia

8 maja 1929
Karczmiska

Data i miejsce śmierci

24 sierpnia 1992
Iława

Zawód

aktor, reżyser

Lata aktywności

1951–1992

Zespół artystyczny
Teatr Wybrzeże w Gdańsku
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”

Marek Okopiński (ur. 8 maja 1929 w Karczmiskach, zm. 24 sierpnia 1992 w Iławie) – polski aktor i reżyser teatralny.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Wydziału Aktorskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Łodzi (1953)[1]. Jego debiut aktorski miał miejsce 7 kwietnia 1951 roku na deskach Teatru Nowego w Łodzi, w roli Piereca w Poemacie pedagogicznym Antoniego Makarenko w reżyserii Kazimierza Dejmka. W 1956 roku debiutował tam jako reżyser[1]. Był asystentem Kazimierza Dejmka, Romana Sykały i Bohdana Korzeniewskiego[2]. Brał udział w ponad 180 realizacjach teatralnych[3]. Był dyrektorem artystycznym Lubuskiego Teatru w Zielonej Górze (1960–1963), Teatru Polskiego w Poznaniu (1963–1967), Teatru Wybrzeże w Gdańsku (1969–1973), Teatru Polskiego we Wrocławiu (1974–1974), Teatru im. Wilama Horzycy w Toruniu (1976–1983) i Teatru Dramatycznego w Warszawie (1985–1987)[4]. Do końca życia współpracował reżysersko z Teatrem Wybrzeże oraz Teatrem Miejskim w Gdyni[3]. Jego stałym współpracownikiem był reżyser Stanisław Hebanowski[5]. Był też reżyserem wielu spektakli Teatru Telewizji.

Pochowany na cmentarzu komunalnym w Iławie (sektor N-VII-22)[6].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Znaki szczególne - serial telewizyjny [odc. 2–3] jako Wiśniewski, dyrektor budowy portu

Spektakle Teatru Telewizji

[edytuj | edytuj kod]
  • 1958: Końcówka
  • 1958: Zdarzenia
  • 1959: Gość kamienny
  • 1960: Strach i nędza III Rzeszy
  • 1972: Medytacje o życiu godziwym

reżyser

[edytuj | edytuj kod]
  • 1964: Kordian i cham
  • 1964: Odbudowa Błędomierza
  • 1965: Dundo Maroje, albo rzymska kurtyzana (realizacja tv)
  • 1965: Dziecinni kochankowie
  • 1966: Marchołt gruby a sprośny
  • 1969: Znaki wolności
  • 1971: Piękne ogrody
  • 1971: Towarzysz N
  • 1972: Dlaczego mnie budzą?
  • 1972: Medytacje o życiu godziwym
  • 1974: Justyna
  • 1978: Ruchome piaski +scenariusz
  • 1981: Domek z kart
  • 1981: Dziewczyna z lasu
  • 1981: Krosienka
  • 1984: Anna Christie
  • 1985: Nieboszczyk pan Pick
  • 1985: Nikt mnie nie zna
  • 1986: Pieniądze dla Marii
  • 1986: Pięć dni Lemuela Gulliwera
  • 1987: Sami ze wszystkimi
  • 1987: Zacznijcie się śmiać
  • 1988: Chłopiec latający
  • 1988: My, niżej podpisani
  • 1989: Ludzie cesarza
  • 1991: Maria Stuart
  • 1992: Gościna

Źródło:[1][3].

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Źródło:[3].

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]
  • 1960 - nagroda na I Festiwalu Teatrów Śląska i Opolszczyzny we Wrocławiu za najlepsze przedstawienie polskiej sztuki współczesnej: Wielki Bobby Krzysztofa Gruszczyńskiego w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach
  • 1961 - nagroda na II Wrocławskim Festiwalu Teatralnym za reżyserię przedstawienia Kochankowie z Werony Jarosława Iwaszkiewicza w Teatrze Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze
  • 1962 - nagroda na III Wrocławskim Festiwalu Teatralnym za reżyserię przedstawienia Ryszard II Williama Shakespeare'a w Lubuskim Teatrze Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze; przedstawienie uznano za najlepsze na festiwalu
  • 1963 - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (zespołowa) dla Teatru Ziemi Lubuskiej (Marek Okopiński i Stanisław Hebanowski) za działalność upowszechniającą sztukę teatralną
  • 1963 - Doroczna nagroda redakcji „Nadodrza” w Zielonej Górze za zasługi w rozwoju kultury polskiej na środkowym Nadodrzu
  • 1963 - nagroda na III Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za inscenizację i reżyserię przedstawień: Wyzwolenie Stanisława Wyspiańskiego i Zejście aktora Ghelderodego w Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze oraz nagroda zespołowa za najlepsze przedstawienia festiwalu
  • 1964 - nagroda na V FPSW we Wrocławiu za inscenizację przedstawienia Kordian i cham Leona Kruczkowskiego w Teatrze Polskim w Poznaniu
  • 1965 - nagroda na V Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za reżyserię przedstawienia Dziecinni kochankowie Crommelyncka w Teatrach Dramatycznych w Poznaniu
  • 1966 - II nagroda na VI Kaliskich Spotkaniach Teatralnych za przedstawienie Marchołta
  • 1969 - „Order Stańczyka” - nagroda miesięcznika „Litery” za reżyserię przedstawienia Rzecz listopadowa Ernesta Brylla w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku[8]
  • 1969 - wyróżnienie na XI Festiwalu Teatrów Polski Północnej w Toruniu za reżyserię przedstawienia Kordian Juliusza Słowackiego w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu
  • 1971 - Wielka Nagroda Widzów im. Iwo Galla za najlepszą reżyserię 1970 roku w Plebiscycie VII Kongresu Widzów Teatru w Gdańsku[9]
  • 1972 - Nagroda im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego Klubu Krytyki Teatralnej przy ZG SDP za kierownictwo artystyczne Teatru Wybrzeże[10]
  • 1973 - Wielka Nagroda Widzów im. Iwo Galla dla najlepszego reżysera roku 1972 oraz nagroda za najlepsze przedstawienie roku 1972 Burzę Shakespeare'a w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku[11]
  • 1977 - „Złota Kareta” - nagroda w plebiscycie czytelników „Nowości” (Toruń) za reżyserię przedstawienia Horoskop Jerzego Surdykowskiego w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu
  • 1980 - Wyróżnienie za reżyserię przedstawienia Gniazdo głuszca Wiktora Rozowa w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu
  • 1980 - nagroda na XXII FTPP w Toruniu za reżyserię przedstawienia Pani Wdzięczny Strumyk Hsiunga w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu
  • 1982 - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki na XXIV FTPP w Toruniu za realizację polskiej sztuki współczesnej Ułani Jarosława Marka Rymkiewicza w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu
  • 1983 - Nagroda „Trybuny Ludu[12]
  • 1983 - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia za osiągnięcia w twórczości reżyserskiej i kierowaniu teatrem
  • 1983 - nagroda na XXV FTPP w Toruniu za reżyserię przedstawienia Don Juan wraca z wojny Odona von Horvatha w Teatrze im. Wilama Horzycy w Toruniu
  • 1985 - Nagroda tygodnika „Przyjaźń” za wielokrotne konsekwentne realizowanie na scenach polskich szczególnie wartościowych literacko i problemowo sztuk współczesnych
  • 1986 - Nagroda im. Wandy Wasilewskiej za działalność służącą umacnianiu przyjaźni pomiędzy Polską a ZSRR oraz krzewieniu wiedzy o Kraju Rad
  • 1986 - Medal pamiątkowy z okazji 40-lecia Teatru Wybrzeże

Źródło:[3].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c FilmPolski.pl [online] [dostęp 2025-09-08].
  2. Marek Okopiński | Twórca | Culture.pl [online] [dostęp 2016-10-03].
  3. a b c d e Marek Okopiński, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2025-09-08].
  4. Okopiński Marek - WIEM, darmowa encyklopedia [online], portalwiedzy.onet.pl [dostęp 2016-10-03] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-08].
  5. Marek Okopiński - reżyser i aktor. Regiopedia, Lubuskie, encyklopedia regionów [online], lubuskie.regiopedia.pl [dostęp 2016-10-03].
  6. Cmentarz komunalny w Iławie [online], ilawa.grobonet.com [dostęp 2025-09-08].
  7. Nagrody i odznaczenia za działalność w dziedzinie kultury (1970–1972). „Rocznik Kulturalny Ziemi Gdańskiej”. Nr 6, s. 184, 1973. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie. [dostęp 2025-09-26]. 
  8. Kronika wydarzeń kulturalnych 1969. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 5, s. 174, 1970. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie. [dostęp 2025-10-03]. 
  9. Teatr i życie teatralne 1971. „Rocznik Kulturalny Ziemi Gdańskiej”. Nr 6, s. 127, 1973. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie. [dostęp 2025-09-23]. 
  10. Teatr i życie teatralne 1972. „Rocznik Kulturalny Ziemi Gdańskiej”. Nr 6, s. 132, 1973. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie. [dostęp 2025-09-23]. 
  11. Irena Chruścińska, Kazimierz Chruściński. Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1973–1974. Teatr i życie teatralne. „Rocznik Kulturalny Ziemi Gdańskiej”. Nr 7, s. 73, 1973. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie. [dostęp 2025-10-04]. 
  12. Doroczne nagrody "Trybuny Ludu", "Trybuna Ludu", nr 233, 1 października 1983, s. 2.