Małgorzata Olkuska
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Narodowość | |
| Dziedzina sztuki | |
| Strona internetowa | |

Małgorzata Olkuska (ur. 6 czerwca 1953 w Krakowie) – krakowska artystka zajmująca się rzeźbiarstwem i medalierstwem.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Absolwentka X Liceum Ogólnokształcącego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie[2]. Studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Mariana Koniecznego, dyplom uzyskała w 1977 roku[3]. Pierwszy rok po studiach pracowała w ekipie konserwatorów Zamku Królewskiego w Warszawie, gdzie m.in. wykonała kilka rekonstrukcji i uczestniczyła w pracach konserwatorsko-rekonstrukcyjnych XVIII-wiecznych kominków marmurowych[4]. Od 1978 roku związana była z Instytutem Sztuki WSP (obecnie Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie)[3], gdzie uzyskała tytuł profesora[3]. Była kierownikiem Katedry Rzeźby[1].
Twórczość
[edytuj | edytuj kod]Pracuje w różnych materiałach – w kamieniu (głównie w marmurze), wykonuje prace ceramiczne (z glinki porcelanowej, terakoty, kamionki), zajmuje się także medalierstwem. Niektóre prace są odlane w brązie. Jest autorką pomników, rzeźb plenerowych, medali, portretów, cykli rzeźbiarskich. Ma w swoim dorobku wiele wystaw indywidualnych i zbiorowych[3].
Jej prace znajdują się w zbiorach wielu muzeów w kraju i za granicą[5]:
- Kraków – Muzeum Narodowe, Zamek Królewski na Wawelu, Muzeum Historyczne
- Warszawa – Zamek Królewski
- we Wrocławiu – Muzeum Sztuki Medalierskiej
- Orońsko – Centrum Rzeźby Polskiej
- Lublin – Muzeum Obóz na Majdanku
- Austria (Wiedeń)
- Niemcy (Bonn, Eltville)
- Węgry (Villany, Szeged, Csongrad)
- Holandia
- Szwecja
Wybrane dzieła i realizacje[3]
[edytuj | edytuj kod]- rzeźba plenerowa w Szograszparku, Villany (Węgry) – 1985 (marmur)[5];
- rzeźba plenerowa w Budduso (Włochy) – 1991 (granit)[5];
- mała forma, Csongrad (Węgry) – 1994[5];
- popiersie prof. Jerzego Szablowskiego dla Zamku Królewskiego na Wawelu – 1994;
- pomnik prof. Stefana Banacha w Krakowie – 1999 (brązowe popiersie na granitowym cokole)
- podwójne popiersie Andrzeja Wajdy i Krystyny Zachwatowicz dla Muzeum Narodowego w Krakowie – 1997 (brąz)
- cykle rzeźbiarskie:
- Kobieta
- Epitafia m.in. Epitafium Bolesława Śmiałego, Kazimierza Wielkiego, Stańczyka (marmur), Karola Estreichera (terakota)[5], Jerzego Szablowskiego (terakota)[5]
- Problemat Wieży Babel
- Komedianci
- Wozy
- Małe Dolmeny
- portrety m.in. Sławomira Mrożka, Jerzego Nowaka, Tadeusza Kantora, Piotra Skrzyneckiego, Ewy Demarczyk, Jerzego Bińczyckiego, Jerzego Treli, Zofii Jaroszewskiej, Wisławy Szymborskiej, ks. Józefa Tischnera
- pomnik nagrobny Marka Grechuty na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (brąz i granit)[5]
- medale:
- z okazji 450. rocznicy śmierci Wita Stwosza (1983).
Wybrane nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]Małgorzata Olkuska otrzymała liczne nagrody w konkursach oraz nagrody i wyróżnienia za działalność w dziedzinie kultury i sztuki:
- I nagroda w konkursie na medal z okazji 450. rocznicy śmierci Wita Stwosza (1983)[3]
- I nagroda na wystawie Portret Krakowski w Krakowie (1986) za Epitafium dla Karola Estreichera[3]
- jest laureatką Nagrody Miasta Krakowa (2012)[6], za całokształt dokonań[5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Pomniki uczonych polskich. forumakademickie.pl. [dostęp 2026-01-09].
- ↑ Znani absolwenci. x-lo.krakow.pl. [dostęp 2026-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (21 sierpnia 2019)].
- ↑ a b c d e f g Encyklopedia Krakowa. T. 2. Kraków: Wydawnictwo Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, 2023, s. 105, ISBN 978-83-66253-48-3.
- ↑ Małgorzata Olkuska. rzezba-oronsko.pl. [dostęp 2026-01-09].
- ↑ a b c d e f g h Memorialne rzeźby Małgorzaty Olkuskiej. radiokrakow.pl. [dostęp 2026-01-09].
- ↑ Encyklopedia Krakowa. T. 2. Kraków: Wydawnictwo Biblioteka Kraków i Muzeum Krakowa, 2023, s. 23, ISBN 978-83-66253-48-3.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- artykuł Marka Karwala „Małgorzata Olkuska – lekkość monumentu” na www.wsp.krakow.pl. wsp.krakow.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2002-03-21)].
- kilka rzeźb Małgorzaty Olkuskiej na www.wsp.krakow.pl. wsp.krakow.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2002-03-31)].