Krukienice
Liceum | |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Obwód | |||
| Rejon | |||
| Powierzchnia |
3,603 km² | ||
| Wysokość |
251 m n.p.m. | ||
| Populacja (2001) |
| ||
| • liczba ludności |
994 | ||
| • gęstość |
275 os./km² | ||
| Nr kierunkowy |
+380 3234 | ||
| Kod pocztowy |
81364 | ||
Położenie na mapie hromady Mościska | |||
Położenie na mapie Ukrainy | |||
Położenie na mapie obwodu lwowskiego | |||
Położenie na mapie rejon jaworowskiego | |||
Krukienice (ukr. Крукеничі) – wieś (dawniej miasteczko) na Ukrainie w obwodzie lwowskim, w rejonie jaworowskim (do 2020 roku w rejonie mościskim). Liczy 994 mieszk.
Miasteczko założone w 1490 roku. W latach 1920–1945 Krukienice leżały w powiecie mościskim w woj. lwowskim w gminie Pnikut. Pod okupacją niemiecką w Polsce siedziba wiejskiej gminy Krukienice. Miejscowość została zajęta 30 lipca 1944 przez Armię Czerwoną[1].
Po konferencji jałtańskiej (4–11 lutego 1945) Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej, wyłoniony w konsekwencji jej ustaleń, podpisał 16 sierpnia 1945 umowę z ZSRR, uznając nieco zmodyfikowaną linię Curzona za wschodnią granicę Polski, na podstawie porozumienia o granicy, zawartego pomiędzy PKWN i rządem ZSRR 27 lipca 1944. W konsekwencji umowy Krukienice znalazły się w granicach ZSRR, na terytorium Ukraińskiej SRR, stanowiąc siedzibę rejonu krukienickiego (do 1959). Od 1991 w granicach niepodległej Ukrainy.
Zachował się w nim budynek dawnego dworu Drohojowskich.
Urodziła się tu Zofia Maternowska ps. „Przemysława”- dama orderów Virtuti Militari, Krzyża Walecznych i Złotego Krzyża Zasługi z Mieczami oraz Jadwiga Lechicka – pedagog, historyk oświaty i wychowania[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ ВОВ-60 - Сводки. [dostęp 2009-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-08-10)].
- ↑ Biogram - Jagiellonian Library - Jagiellonian University [online], bj.uj.edu.pl [dostęp 2025-12-30].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Krukienice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 725.