Przejdź do zawartości

Kiro Gligorow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kiro Gligorow
Киро Глигоров
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

3 maja 1917
Sztip

Data i miejsce śmierci

1 stycznia 2012
Skopje

Prezydent Macedonii
Okres

od 27 stycznia 1991
do 19 listopada 1999

Następca

Sawo Klimowski (p.o.)

podpis
Odznaczenia
Order Republiki Macedonii Order Jugosłowiańskiej Gwiazdy I klasy Order Republiki ze Złotym Wieńcem (Jugosławia) Order Braterstwa i Jedności I klasy (Jugosławia) (Jugosławia) Order Pracy z Czerwoną Flagą (Jugosławia) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy (1951-2001) Krzyż Wielki II Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi (Austria) Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia) Wielki Oficer Orderu Mono Medal jubileuszowy „65-lecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”

Kiro Gligorow, mac. Киро Глигоров (ur. 3 maja 1917 w Sztipie[1], zm. 1 stycznia 2012[2] w Skopje) – macedoński polityk i prawnik, jugosłowiański działacz komunistyczny, w latach 1991–1999 prezydent Macedonii.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

W 1938 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Belgradzie[1][3], po czym pracował w bankowości w Skopje. W czasie II wojny światowej działacz komunistycznej partyzantki, był członkiem zgromadzenia ANSOM, w jego prezydium odpowiadał za finanse. W okresie powojennym działacz Związku Komunistów Jugosławii. Obejmował różne funkcje w administracji rządowej w Belgradzie. Był m.in. wiceministrem finansów w rządzie federacji, wicedyrektorem instytutu do spraw planowania gospodarczego i sekretarzem Związkowej Rady Wykonawczej (rządu Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii). Wchodził następnie w skład tej rady jako federalny sekretarz do spraw finansów (1962–1967) i jej wiceprzewodniczący (1967–1969). W latach 70. był m.in. członkiem prezydium Jugosławii[1], a od 1974 do 1978 przewodniczącym federalnego parlamentu[4]. W kolejnych latach nie pełnił ważniejszych funkcji publicznych, od koniec lat 80. współpracował przy próbie reform gospodarczych podjętej przez premiera Ante Markovicia[1].

W styczniu 1991, wkrótce po pierwszych pluralistycznych wyborach, został prezydentem Socjalistycznej Republiki Macedonii. Po ogłoszeniu przez Macedonię niepodległości pozostał na tym urzędzie jako jej pierwszy prezydent. W wyborach powszechnych w 1994 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję na okres pięcioletniej kadencji[1], którą zakończył w 1999. W okresie prezydentury dążył do utrzymania kraju poza konfliktami zbrojnymi, które wybuchły na Bałkanach po rozpadzie Jugosławii.

3 października 1995 dokonano na niego zamachu. Gdy przejeżdżał niedaleko hotelu Bristol, w stojącym przy drodze pojeździe eksplodował zdalnie zdetonowany ładunek wybuchowy. W zdarzeniu zginął kierowca polityka oraz jeden z przechodniów, prezydent na skutek obrażeń doznał ślepoty jednego oka[2]. Podczas jego niedyspozycji od 4 października do 17 listopada 1995 obowiązki głowy państwa czasowo wykonywał przewodniczący Zgromadzenia Republiki Macedonii Stojan Andow[5][6]. Sprawcy i zleceniodawcy zamachu nie zostali ustaleni[2].

Odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 Kiro Gligorov: President of The Republic of Macedonia: (1991–1999), macedonia.org [zarchiwizowane 2004-04-14] (ang.).
  2. 1 2 3 Twenty Years from President Gligorov’s Assassination Attempt, independent.mk, 3 października 2015 [zarchiwizowane 2017-02-08] (ang.).
  3. Поранешни претседатели на Република Македонија, president.gov.mk [zarchiwizowane 2009-05-16] (mac.).
  4. Leaders of the Socialist Federative Republic of Yugoslavia [online], zarate.eu [dostęp 2018-09-14] (ang.).
  5. Raymond Bonner, Macedonia Names Fill-In for Wounded Leader [online], nytimes.com, 5 października 1995 [dostęp 2022-03-22] (ang.).
  6. Leaders of Macedonia [online], zarate.eu [dostęp 2018-09-14] (ang.).
  7. ДОДЕЛЕНИ ОДЛИКУВАЊА ОД ПРЕТСЕДАТЕЛОТ НА РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА, БРАНКО ЦРВЕНКОВСКИ (2004–2009) [online], pretsedatel.mk, marzec 2020 [dostęp 2024-03-22] (mac.).
  8. 1 2 3 4 5 ДОСИЕ Киро Глигоров: државник кој преживеа атентат, љубовна афера и замина како голем човек! [online], faktor.mk, 3 października 2014 [dostęp 2025-11-07] (mac.).
  9. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana, quirinale.it, 8 listopada 1965 [dostęp 2025-11-08] (wł.).
  10. 10542/AB XXIV. GP – Anfragebeantwortung (elektr. übermittelte Version) [online], parlament.gv.at, 23 kwietnia 2012 [dostęp 2025-11-08] (niem.).
  11. Entidades Estrangeiras Agraciadas com Ordens Portuguesas [online], ordens.presidencia.pt [dostęp 2025-11-07] (port.).
  12. Decret No 76-180/2 du 27 septembre 1976 portant nominations a titre exceptionel et etranger dans l’Ordre du Mono et dans l’Ordre National du Merite, jo.gouv.tg, 1 stycznia 1980 [dostęp 2025-11-07] (fr.).
  13. Руски орден за Киро Глигоров, vest.mk, 19 kwietnia 2010 [zarchiwizowane 2016-03-04] (mac.).