Kiro Gligorow
| Data i miejsce urodzenia |
3 maja 1917 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
1 stycznia 2012 |
| Prezydent Macedonii | |
| Okres |
od 27 stycznia 1991 |
| Następca |
Sawo Klimowski (p.o.) |
| Odznaczenia | |
Kiro Gligorow, mac. Киро Глигоров (ur. 3 maja 1917 w Sztipie[1], zm. 1 stycznia 2012[2] w Skopje) – macedoński polityk i prawnik, jugosłowiański działacz komunistyczny, w latach 1991–1999 prezydent Macedonii.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W 1938 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Belgradzie[1][3], po czym pracował w bankowości w Skopje. W czasie II wojny światowej działacz komunistycznej partyzantki, był członkiem zgromadzenia ANSOM, w jego prezydium odpowiadał za finanse. W okresie powojennym działacz Związku Komunistów Jugosławii. Obejmował różne funkcje w administracji rządowej w Belgradzie. Był m.in. wiceministrem finansów w rządzie federacji, wicedyrektorem instytutu do spraw planowania gospodarczego i sekretarzem Związkowej Rady Wykonawczej (rządu Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii). Wchodził następnie w skład tej rady jako federalny sekretarz do spraw finansów (1962–1967) i jej wiceprzewodniczący (1967–1969). W latach 70. był m.in. członkiem prezydium Jugosławii[1], a od 1974 do 1978 przewodniczącym federalnego parlamentu[4]. W kolejnych latach nie pełnił ważniejszych funkcji publicznych, od koniec lat 80. współpracował przy próbie reform gospodarczych podjętej przez premiera Ante Markovicia[1].
W styczniu 1991, wkrótce po pierwszych pluralistycznych wyborach, został prezydentem Socjalistycznej Republiki Macedonii. Po ogłoszeniu przez Macedonię niepodległości pozostał na tym urzędzie jako jej pierwszy prezydent. W wyborach powszechnych w 1994 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję na okres pięcioletniej kadencji[1], którą zakończył w 1999. W okresie prezydentury dążył do utrzymania kraju poza konfliktami zbrojnymi, które wybuchły na Bałkanach po rozpadzie Jugosławii.
3 października 1995 dokonano na niego zamachu. Gdy przejeżdżał niedaleko hotelu Bristol, w stojącym przy drodze pojeździe eksplodował zdalnie zdetonowany ładunek wybuchowy. W zdarzeniu zginął kierowca polityka oraz jeden z przechodniów, prezydent na skutek obrażeń doznał ślepoty jednego oka[2]. Podczas jego niedyspozycji od 4 października do 17 listopada 1995 obowiązki głowy państwa czasowo wykonywał przewodniczący Zgromadzenia Republiki Macedonii Stojan Andow[5][6]. Sprawcy i zleceniodawcy zamachu nie zostali ustaleni[2].
Odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- Order Republiki Macedonii Północnej (Macedonia Północna, 2005)[7]
- Jugosłowiańska Gwiazda ze Wstęgą (Jugosławia)[8]
- Order Republiki ze Złotym Wieńcem (Jugosławia)[8]
- Order Braterstwa i Jedności ze Złotym Wieńcem (Jugosławia)[8]
- Order Pracy z Czerwoną Flagą (Jugosławia)[8]
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (Włochy, 1965)[9]
- Krzyż Wielki II Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki Austrii (Austria, 1968)[10]
- Krzyż Wielki Orderu Infanta Henryka (Portugalia, 1976)[11]
- Wielki Oficer Orderu Mono (Togo, 1976)[12]
- Medal jubileuszowy „65-lecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (Rosja, 2010)[8][13]
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 Kiro Gligorov: President of The Republic of Macedonia: (1991–1999), macedonia.org [zarchiwizowane 2004-04-14] (ang.).
- 1 2 3 Twenty Years from President Gligorov’s Assassination Attempt, independent.mk, 3 października 2015 [zarchiwizowane 2017-02-08] (ang.).
- ↑ Поранешни претседатели на Република Македонија, president.gov.mk [zarchiwizowane 2009-05-16] (mac.).
- ↑ Leaders of the Socialist Federative Republic of Yugoslavia [online], zarate.eu [dostęp 2018-09-14] (ang.).
- ↑ Raymond Bonner, Macedonia Names Fill-In for Wounded Leader [online], nytimes.com, 5 października 1995 [dostęp 2022-03-22] (ang.).
- ↑ Leaders of Macedonia [online], zarate.eu [dostęp 2018-09-14] (ang.).
- ↑ ДОДЕЛЕНИ ОДЛИКУВАЊА ОД ПРЕТСЕДАТЕЛОТ НА РЕПУБЛИКА МАКЕДОНИЈА, БРАНКО ЦРВЕНКОВСКИ (2004–2009) [online], pretsedatel.mk, marzec 2020 [dostęp 2024-03-22] (mac.).
- 1 2 3 4 5 ДОСИЕ Киро Глигоров: државник кој преживеа атентат, љубовна афера и замина како голем човек! [online], faktor.mk, 3 października 2014 [dostęp 2025-11-07] (mac.).
- ↑ Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana, quirinale.it, 8 listopada 1965 [dostęp 2025-11-08] (wł.).
- ↑ 10542/AB XXIV. GP – Anfragebeantwortung (elektr. übermittelte Version) [online], parlament.gv.at, 23 kwietnia 2012 [dostęp 2025-11-08] (niem.).
- ↑ Entidades Estrangeiras Agraciadas com Ordens Portuguesas [online], ordens.presidencia.pt [dostęp 2025-11-07] (port.).
- ↑ Decret No 76-180/2 du 27 septembre 1976 portant nominations a titre exceptionel et etranger dans l’Ordre du Mono et dans l’Ordre National du Merite, jo.gouv.tg, 1 stycznia 1980 [dostęp 2025-11-07] (fr.).
- ↑ Руски орден за Киро Глигоров, vest.mk, 19 kwietnia 2010 [zarchiwizowane 2016-03-04] (mac.).
- Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu w Belgradzie
- Jugosłowiańscy ministrowie
- Ludzie urodzeni w Sztipie
- Odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Infanta Henryka (Portugalia)
- Odznaczeni Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii
- Odznaczeni Orderem Braterstwa i Jedności
- Odznaczeni Orderem Jugosłowiańskiej Gwiazdy
- Odznaczeni Orderem Mono
- Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej
- Odznaczeni północnomacedońskimi odznaczeniami
- Odznaczeni rosyjskimi odznaczeniami (Federacja Rosyjska)
- Politycy Związku Komunistów Macedonii
- Prezydenci Macedonii Północnej
- Wiceministrowie
- Urodzeni w 1917
- Zmarli w 2012