Helwiusz Cynna
Gajusz Helwiusz Cynna również Cinna (łac. Gaius Helvius Cinna; I wiek p.n.e.) – poeta rzymski związany z nurtem neoteryków[1].
Pochodził z Galii Przedalpejskiej i był rodakiem oraz przyjacielem Katullusa, z którym prawdopodobnie przebywał w Bitynii w 57 p.n.e. Bywa utożsamiany z trybunem ludowym z 44 p.n.e., który po śmierci Juliusza Cezara został rozszarpany przez tłum[1].
Cynna należał do kręgu neoteryków, czyli poetów ceniących kunszt formalny i erudycję, wzorujących się na literaturze greckiej okresu hellenistycznego. Przez dziewięć lat pracował nad epyllionem Smyrna, inspirowanym twórczością poetów aleksandryjskich, takich jak Kallimach, Teokryt i Euforion. Utwór ten, pełen uczonych aluzji i odniesień, uchodził za trudny w odbiorze i już w starożytności wymagał komentarza. Jego tematem był rzadko podejmowany mit o miłości Smyrny (Myrry) do własnego ojca[1].
Mimo krytycznych uwag Kwintyliana dotyczących nadmiernej uczoności dzieła, Smyrna była ceniona przez Katullusa oraz Wergiliusza. Oprócz tego Cynna pisał epigramy i wiersze miłosne, zachowane jedynie fragmentarycznie. Jest również autorem propemptikonu, czyli utworu zawierającego życzenia szczęśliwej podróży, skierowanego do Azyniusza Polliona udającego się do Bitynii[1].
Twórczość Cynny pozostawała pod silnym wpływem Parteniosa z Nicei, który po przybyciu do Rzymu utrzymywał kontakty z rodem Helwiuszów[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 Anna Świderek: Słownik pisarzy antycznych. Wiedza Powszechna, 1982, s. 143. ISBN 83-214-0141-4. (pol.).