Eilidh Doyle

Eilidh Child-Doyle
	; Eilidh Doyle podczas Igrzysk olimpijskich w Londynie (2012)
Data i miejsce urodzenia	20 lutego 1987 ; Perth
Dorobek medalowy
	Reprezentacja Wielka Brytania
	Igrzyska olimpijskie
	Mistrzostwa świata
	Halowe mistrzostwa świata
	Mistrzostwa Europy
	Halowe mistrzostwa Europy
	IAAF World Relays
	Reprezentacja Szkocja
	Igrzyska Wspólnoty Narodów

Eilidh Doyle (z domu Child; ur. 20 lutego 1987 w Perth w Szkocji) – brytyjska lekkoatletka specjalizująca się w biegu na 400 metrów przez płotki.

W 2007 roku była piąta, a w 2009 zdobyła srebrny medal na młodzieżowych mistrzostwach Europy. Dotarła do półfinału mistrzostw świata w Berlinie (2009)^[1]. Po zajęciu ósmego miejsca na mistrzostwach Europy w 2010 roku zdobyła dla Szkocji, na zakończenie sezonu, srebro igrzysk Wspólnoty Narodów^[2]. W 2013 zdobyła brąz mistrzostw świata w Moskwie w sztafeta 4 × 400 metrów. Brązowa medalistka halowego czempionatu globu w Sopocie (2014). W tym samym roku zdobyła swoje drugie srebro igrzysk Wspólnoty Narodów. Mistrzyni Europy z Zurychu (2014). Medalistka mistrzostw kraju i reprezentantka Wielkiej Brytanii w drużynowym czempionacie Starego Kontynentu. Brązowa medalistka z mistrzostw świata z Pekinu w biegu rozstawnym 4 × 400 metrów. Rok później zdobyła złoto mistrzostw Europy oraz brąz igrzysk olimpijskich w sztafecie 4 × 400 metrów, natomiast w 2017 podczas rozgrywanych w Belgradzie halowych mistrzostw Europy brała udział w dwóch konkurencjach: w biegu na 400 metrów Brytyjka zakończyła zmagania na półfinale, natomiast w sztafecie 4 × 400 metrów z koleżankami zdobyła srebrny medal.

Rekord życiowy: 54,09 (15 lipca 2016, Monako).

Osiągnięcia

Rok	Impreza	Miejsce	Lokata	Wynik	Reprezentacja
2007	Młodzieżowe mistrzostwa Europy	Debreczyn	5. miejsce	57,11	GBR
2009	Superliga drużynowych mistrzostw Europy	Leiria	4. miejsce	55,48	GBR
	Młodzieżowe mistrzostwa Europy	Kowno	2. miejsce	55,32	GBR
	Mistrzostwa świata	Berlin	półfinał	56,21	GBR
2010	Superliga drużynowych mistrzostw Europy	Bergen	2. miejsce	56,48	GBR
	Mistrzostwa Europy	Barcelona	8. miejsce	55,51	GBR
	Igrzyska Wspólnoty Narodów	Nowe Delhi	2. miejsce	55,62	SCO
2011	Mistrzostwa świata	Daegu	półfinał	55,89	GBR
2012	Igrzyska olimpijskie	Londyn	półfinał	56,03	GBR
2013	Superliga drużynowych mistrzostw Europy	Gateshead	1. miejsce	54,42	GBR
	Mistrzostwa świata	Moskwa	5. miejsce	54,86	GBR
	Mistrzostwa świata	Moskwa	3. miejsce	3:22,61^[3]	GBR
2014	Halowe mistrzostwa świata	Sopot	3. miejsce	3:27,90^[3]	GBR
	IAAF World Relays	Nassau	7. miejsce	3:28,03^[3]	GBR
	Igrzyska Wspólnoty Narodów	Glasgow	2. miejsce	55,02	SCO
	Mistrzostwa Europy	Zurych	1. miejsce	54,48	GBR
	Mistrzostwa Europy	Zurych	3. miejsce	3:24,34^[3]	GBR
	Puchar interkontynentalny	Marrakesz	2. miejsce	54,42	GBR / Europa
2015	IAAF World Relays	Nassau	3. miejsce	3:26,38^[3]	GBR
	Superliga drużynowych mistrzostw Europy	Czeboksary	12. miejsce	54,46	GBR
	Mistrzostwa świata	Pekin	6. miejsce	54,78	GBR
	Mistrzostwa świata	Pekin	3. miejsce	3:23,62^[3]	GBR
2016	Mistrzostwa Europy	Amsterdam	1. miejsce	3:25,05^[3]	GBR
	Igrzyska olimpijskie	Rio de Janeiro	8. miejsce	54,61	GBR
	Igrzyska olimpijskie	Rio de Janeiro	03 3. miejsce	3:25,88^[3]	GBR
2017	Halowe mistrzostwa Europy	Belgrad	półfinał	52,81^[4]	GBR
	Halowe mistrzostwa Europy	Belgrad	2. miejsce	3:31,05^[3]	GBR
	IAAF World Relays	Nassau	4. miejsce	3:28,72^[3]	GBR
	Superliga drużynowych mistrzostw Europy	Lille	1. miejsce	54,60	GBR
	Mistrzostwa świata	Londyn	8. miejsce	55,71	GBR
	Mistrzostwa świata	Londyn	2. miejsce	3:25,00^[3]	GBR
2018	Halowe mistrzostwa świata	Birmingham	3. miejsce	51,60^[4]	GBR
	Igrzyska Wspólnoty Narodów	Gold Coast	2. miejsce	54,80	SCO
	Igrzyska Wspólnoty Narodów	Gold Coast	6. miejsce	3:29,18^[3]	SCO
	Mistrzostwa Europy	Berlin	8. miejsce	56,23	GBR
	Mistrzostwa Europy	Berlin	3. miejsce	3:27,40^[3]	GBR
2019	Halowe mistrzostwa Europy	Glasgow	półfinał	53,28^[4]	GBR
2019	Halowe mistrzostwa Europy	Glasgow	2. miejsce	3:29,55^[3]	GBR

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
16.	6 sierpnia	2012	Londyn	bieg na 400 m ppł	56,03 s	–	Lashinda Demus
8.	18 sierpnia	2016	Rio de Janeiro	bieg na 400 m ppł	54,61 s	+ 1,48 s	Dalilah Muhammad
	20 sierpnia	2016	Rio de Janeiro	sztafeta 4 x 400 m	3:25,88 min	+ 6,82 s	Stany Zjednoczone

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
16.	18 sierpnia	2009	Berlin	bieg na 400 m ppł	56,21 s	–	Melaine Walker
15.	30 sierpnia	2011	Daegu	bieg na 400 m ppł	55,89 s	–	Lashinda Demus
5.	15 sierpnia	2013	Moskwa	bieg na 400 m ppł	54,86 s	+ 2,03 s	Zuzana Hejnová
^[5]	17 sierpnia	2013	Moskwa	sztafeta 4 x 400 m	3:22,61 min	+ 2,20 s	Stany Zjednoczone
6.	26 sierpnia	2015	Pekin	bieg na 400 m ppł	54,78 s	+ 1,28 s	Zuzana Hejnová
	30 sierpnia	2015	Pekin	sztafeta 4 x 400 m	3:23,62 min	+ 4,49 s	Jamajka
8.	10 sierpnia	2017	Londyn	bieg na 400 m ppł	55,71 s	+ 2,64 s	Kori Carter
	13 sierpnia	2017	Londyn	sztafeta 4 x 400 m	3:25,00 min	+ 5,98 s	Stany Zjednoczone

Mistrzostwa Europy

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
8.	30 lipca	2010	Barcelona	bieg na 400 m ppł	55,51 s	+ 2,59 s	Natalja Antiuch
4.	1 lipca	2012	Helsinki	sztafeta 4 x 400 m	3:26,20 min	+ 1,13 s	Ukraina
	16 sierpnia	2014	Zurych	bieg na 400 m ppł	54,48 s	-	-
	17 sierpnia	2014	Zurych	sztafeta 4 x 400 m	3:24,34 min	+ 0,07 s	Francja
	10 lipca	2016	Amsterdam	sztafeta 4 x 400 m	3:25,05 min	-	-
8.	10 sierpnia	2018	Berlin	bieg na 400 m ppł	56,23 s	+ 1,90 s	Léa Sprunger
	11 sierpnia	2018	Berlin	sztafeta 4 x 400 m	3:27,40 min	+ 0,81 s	Polska

Igrzyska Wspólnoty Narodów

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurencja	Czas biegu	Strata	Zwycięzca
	10 października	2010	Nowe Delhi	bieg na 400 m ppł	55,62 s	+ 0,34 s	Ajoke Odumosu
5.	12 października	2010	Nowe Delhi	sztafeta 4 x 400 m	3:30,91 min	+ 3,14 s	Indie
	31 lipca	2014	Glasgow	bieg na 400 m ppł	55,02 s	+ 0,92 s	Kaliese Spencer
	12 kwietnia	2018	Gold Coast	bieg na 400 m ppł	54,80 s	+ 0,47 s	Janieve Russell
6.	14 kwietnia	2018	Gold Coast	sztafeta 4 x 400 m	3:29,18 min	+ 5,18 s	Jamajka

Przypisy

↑ 2009 IAAF World Championships – 400 Metres Hurdles – Women Semi-Final [online], berlin.iaaf.org [dostęp 2010-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-14] (ang.).
↑ 19th Commonwealth Games, Jawaharlal Nehru Sports Complex Delhi IND 6 – 14 October 2010 [online], tilastopaja.org [dostęp 2010-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 W sztafecie 4 × 400 metrów.
1 2 3 W biegu na 400 metrów.
↑ Brytyjska sztafeta początkowo zajęła w tym biegu 3. miejsce, jednak po dyskwalifikacji za doping sztafety Rosji, która wygrała finał, Brytyjki zostały przesunięte w końcowej klasyfikacji na 2. miejsce.

Bibliografia

Eilidh Doyle w bazie World Athletics (ang.) [dostęp 2014-04-12].
Eilidh Doyle, [w:] tilastopaja.info [dostęp 2020-03-24] (ang.).
Eilidh Child Bio, Stats, and Results [online], sports-reference.com [dostęp 2017-09-03] [zarchiwizowane z adresu 2017-06-11] (ang.).

[1] 2009 IAAF World Championships – 400 Metres Hurdles – Women Semi-Final [online], berlin.iaaf.org [dostęp 2010-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-14] (ang.).

[2] 19th Commonwealth Games, Jawaharlal Nehru Sports Complex Delhi IND 6 – 14 October 2010 [online], tilastopaja.org [dostęp 2010-10-10] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-03] (ang.).

[sztafeta-3] 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 W sztafecie 4 × 400 metrów.

[400m-4] 1 2 3 W biegu na 400 metrów.

[5] Brytyjska sztafeta początkowo zajęła w tym biegu 3. miejsce, jednak po dyskwalifikacji za doping sztafety Rosji, która wygrała finał, Brytyjki zostały przesunięte w końcowej klasyfikacji na 2. miejsce.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]