Przejdź do zawartości

Dialekt wysokopruski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hochpreußisch
Obszar

Prusy Wschodnie

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy nieuznawany
Kody języka
Glottolog high1271
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Dialekt wysokopruski (niem.: Hochpreußisch) – środkowoniemiecki dialekt używany na ograniczonym obszarze Prus Wschodnich do roku 1945. Jego użytkownikami byli potomkowie osadników ze Śląska, Łużyc, Saksonii Górnej i Turyngii, którzy przybywali do Prus od XIII wieku[1].

Dialekty języka niemieckiego w 1910 roku. Widoczny zasięg dialektu wysokopruskiego (Hochpreußisch).

Należy do dialektów języka wysokoniemieckiego (w przeciwieństwie do dolnopruskiego, który jest dialektem dolnoniemieckim) i używany był przede wszystkim w środkowej i zachodniej Warmii i w Prusach Górnych. Obszar tego dialektu graniczył od zachodu, północy i wschodu z obszarem dialektu dolnopruskiego, natomiast od południa z obszarem polskiego dialektu mazurskiego (uznawanego też za gwarę dialektu mazowieckiego). W efekcie II wojny światowej niemalże cała ludność posługująca się dialektem uciekła lub została wysiedlona na zachód od Odry.

Zasięg dialektu wysokopruskiego z podziałem na gwary Oberländisch i Breslausch (na podstawie różnic: wor- i woa-)[2].

Na wysokopruski składają się dwie grupy gwarowe:

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Ewa Żebrowska, Dialekty niemieckie na Warmii (1998), Olsztyn: Studia Warmińskie T. 35, 1998.
  2. Georg Wenker, Sprachatlas des Deutschen Reichs, 1881.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Historyczny zasięg dialektu wysokopruskiego (kolor pomarańczowy w Prusach Wschodnich)