Crotalus pyrrhus

	Crotalus pyrrhus
	(Cope, 1866)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	zauropsydy
Podgromada	diapsydy
Rząd	łuskonośne
Podrząd	węże
Infrarząd	Alethinophidia
Nadrodzina	Elapoidea
Rodzina	żmijowate
Podrodzina	grzechotniki
Rodzaj	Crotalus
Gatunek	Crotalus pyrrhus
Synonimy
	Caudisona pyrrha Cope, 1866; Crotalus mitchellii pyrrhus (Cope, 1866); Crotalus mitchellii muertensis Klauber, 1949; Crotalus muertensis Klauber, 1949;
	Caudisona pyrrha Cope, 1866; Crotalus mitchellii pyrrhus (Cope, 1866); Crotalus mitchellii muertensis Klauber, 1949; Crotalus muertensis Klauber, 1949;
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Crotalus pyrrhus – gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotników (Crotalinae) należącej do rodziny żmijowatych (Viperidae)^[2]. Dawniej był klasyfikowany jako podgatunek grzechotnika kropiatego (Crotalus mitchellii), ale w 2015 roku Meik i współpracownicy podnieśli go do rangi gatunku^[3].

Osobniki dorosłe osiągają zwykle długość między 60 a 120 cm. Ubarwienie osobników tego podgatunku jest bardzo zmienne. Mogą być koloru białego, szarego, łososiowego, żółtego i pomarańczowo-żółtego.

Występuje w południowo-zachodniej części Stanów Zjednoczonych na obszarze Kalifornii, Nevady, Utah, Arizony po północno-zachodni Meksyk (Kalifornia Dolna i północno-zachodnia część stanu Sonora)^[2]^[3]. Meik i współpracownicy (2015) zaliczyli do tego gatunku także populację z meksykańskiej wyspy Isla El Muerto(inne języki) w Zatoce Kalifornijskiej, wcześniej zaliczaną do odrębnego podgatunku Crotalus mitchellii muertensis^[3].

Osobniki tego gatunku są uparte, bardzo nerwowe, atakują z byle powodu. Żywią się drobnymi kręgowcami.

Przypisy

↑ Crotalus pyrrhus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
1 2 3 4 5 6 P. Uetz & J. Hallermann, Crotalus pyrrhus, [w:] The Reptile Database [online] [dostęp 2025-07-08] (ang.).
1 2 3 Jesse M. Meik, Jeffrey W. Streicher, A. Michelle Lawing, Oscar Flores-Villela i Matthew K. Fujita. Limitations of Climatic Data for Inferring Species Boundaries: Insights from Speckled Rattlesnakes. „PLoS ONE”. 10 (6), s. e0131435, 2015. DOI: 10.1371/journal.pone.0131435. (ang.).

Bibliografia

StevenS. Foster StevenS., Roger A.R.A. Caras Roger A.R.A., A field guide to venomous animals and poisonous plants, North America, north of Mexico, Boston, Nowy Jork: Houghton Mifflin Company, 1994, s. 20, ISBN 0-395-93608-X (ang.).

[itis-1] Crotalus pyrrhus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).

[rd-2] 1 2 3 4 5 6 P. Uetz & J. Hallermann, Crotalus pyrrhus, [w:] The Reptile Database [online] [dostęp 2025-07-08] (ang.).

[plos15-3] 1 2 3 Jesse M. Meik, Jeffrey W. Streicher, A. Michelle Lawing, Oscar Flores-Villela i Matthew K. Fujita. Limitations of Climatic Data for Inferring Species Boundaries: Insights from Speckled Rattlesnakes. „PLoS ONE”. 10 (6), s. e0131435, 2015. DOI: 10.1371/journal.pone.0131435. (ang.).

[1]

[2]

[3]