Aborcja w Austrii

Aborcja w Austrii – od 1 stycznia 1975 r. aborcja na żądanie jest dopuszczalna do 3 miesiąca po uprzedniej konsultacji z lekarzem. Dozwolone jest również przeprowadzanie aborcji przez lekarza w sytuacji zagrożenia życia, zdrowia fizycznego lub psychicznego matki, na podstawie przesłanki embriopatologicznej (dużego prawdopodobieństwa ciężkiego fizycznego lub umysłowego upośledzenia płodu) oraz w przypadku, gdy matka jest osobą nieletnią (nie ukończyła 14 roku życia).

Historia

W Cesarstwie Austriackim aborcja była bezwzględnie zabroniona. Wydana przez Marię Teresę w 1768 r. tzw. Theresiana przewidywała za dokonanie aborcji karę śmierci przez ścięcie. Późniejsza Josephina, Franciscana i ustawa karna z 1852 r. nadal kwalifikowały aborcję jako przestępstwo i przewidywały za jej dokonanie karę bezwzględnego pozbawienia wolności.

Po rozpadzie monarchii habsburskiej i utworzeniu przez Austriaków demokratycznej Republiki Austrii podjęto dyskusję o zmianie prawa aborcyjnego, za czym opowiadały się w szczególności socjaldemokratki i Socjaldemokratyczna Partia Robotnicza Austrii. Jednak po przejęciu władzy przez austrofaszystów, a później narodowych socjalistów dyskusja została przerwana i nie nastąpiła zmiana prawa.

Po Anchlussie Austrii zaostrzono jeszcze bardziej prawo aborcyjne. Za dokonanie aborcji obywatele Rzeszy (tzw. Aryjczycy) karani byli śmiercią (nie dotyczyło tzw. „niearyjskich ras”). Było to związane z wizją aryjskiej kobiety, która miała wyłącznie zajmować się domem i rodzić dzieci.

Po II wojnie światowej przywrócono wcześniej obowiązujący demokratyczny porządek prawny. Ponownie podjęto dyskusję nad zmianą prawa w kwestii aborcji uznawanej wówczas nadal bez wyjątków za przestępstwo. Po uzyskaniu przez socjaldemokratów bezwzględnej większości w Radzie Narodowej w wyborach z 1971, w których frekwencja wyniosła 92,4%, przystąpiono do prac nad liberalizacją prawa aborcyjnego. W projekcie nowego kodeksu karnego (Strafgesetzbuch) w § 97 ust. 1 określono przypadki, kiedy aborcja jest dozwolona. Został on ostatecznie uchwalony 23 stycznia 1974 r. Przepis ten wszedł w życie 1 stycznia 1975 r. i obowiązuje w niezmienionej formie po dziś dzień.

Zabieg u osób małoletnich

Małoletni, którzy ukończyli 14 rok życia, mogą samodzielnie zadecydować o przerwaniu ciąży, na co nie jest wymagana zgoda ich rodziców lub opiekunów prawnych. Jednak są sytuacje kiedy jest ona wymagana, np. gdy małoletni jest niepełnosprawny intelektualnie. Zabieg u osób poniżej 14 roku życia odbywa się za zgodą ich rodziców lub opiekunów prawnych.