Przejdź do zawartości

A Second Face

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
A Second Face
Ilustracja
Producent

Jospin Le Woltaire

Seria gier

A Second Face

Licencja

Freeware

Silnik

Adventure Game Studio

Data wydania

23 grudnia 2008

Gatunek

Komputerowa gra przygodowa

Tryby gry

Gra jednoosobowa

Język

Niemiecki
Angielski
Włoski
Polski

Platforma

Windows

Strona internetowa

A Second Face (Drugie Oblicze) – gra przygodowa autorstwa Jospina Le Woltaire, wydana w 2008 r. na licencji freeware. Gatunkowo gra lokuje się na pograniczu fantasy i science-fiction, zawiera również elementy klasycznego cyberpunka oraz ślady myśli oświeceniowej.

Fabuła

[edytuj | edytuj kod]

Fabuła rozgrywa się na planecie rotującej synchronicznie ze swym słońcem. Stronę planety zwróconą do słońca zamieszkują Strefisowie, Oświeceni, zaś ciemną stronę – Ugeltzowie, Ludzie Nocy. Obie cywilizacje od wieków nie mają ze sobą kontaktu, a pamięć o sobie zachowały jedynie w legendach.

Akcja gry rozpoczyna się w pałacu Ugka, władcy krainy położonej po ciemnej stronie planety. Ugk wzywa do siebie swoich dwóch synów, książąt Rabokka i Torga, i nakazuje im znaleźć sposób na rozwiązanie problemu kryzysu energetycznego w krainie. Przyczyną kryzysu jest wyczerpanie złóż marginu, podstawowego surowca energetycznego po ciemnej stronie planety będącego jednocześnie tamtejszą walutą oraz popularnym wśród wyższych sfer narkotykiem. Wskazówką do rozwiązania problemu ma być legenda o tajemniczej Krainie Światła, w której Ugk doszukuje się śladów na istnienie niewyczerpanego źródła światła i energii. Nagrodą za wykonanie zadania jest prawo do sukcesji, dlatego mimo zdecydowanego sceptycyzmu wobec teorii ojca, książęta rozpoczynają swoje śledztwo w sprawie Krainy Światła[1][2].

Produkcja

[edytuj | edytuj kod]

A Second Face została napisana przy wykorzystaniu silnika Adventure Game Studio. Tworzenie gry było dla Le Woltaire’a w dużej mierze improwizacją. Początkowe stadia pisania fabuły zaczął od szkiców tła oraz postaci. Następnie rozplanował główne cut scenki zgodnie z podstawowymi założeniami fabularnymi gry. Kolejne motywy, postacie oraz zagadki dodawał nieliniowo i rozwijał w trakcie skryptowania gry. „Jednoczesne szkicowanie, modelowanie komputerowe, dramaturgia oraz pisanie skryptów to dla mnie dobry sposób na to, aby różne elementy współgrały ze sobą”[3]

Grafiki postaci i tła zostały najpierw naszkicowane węglem, następnie pokolorowane akwarelą. Wykonane w ten sposób projekty zostały następnie zeskanowane i poddane retuszowi cyfrowemu. Szkice tła zostały użyte jako odnośnik dla trójwymiarowych modeli, cyfrowo dopasowanych później do stylu graficznego postaci. Zarówno postacie, jak i tła zostały następnie zanimowane klatkowo przy użyciu sześciu klatek animacji dla każdego obiektu[3].

Przy projektowaniu miasta Ugeltzów Le Woltaire inspirował się mapą starożytnego Babilonu[3].

Obsługa gry

[edytuj | edytuj kod]

Gra składa się z części interaktywnej oraz wstawek filmowych. Gracz kontroluje bohatera za pomocą menu kołowego oraz inwentarza, typowych elementów klasycznej gry przygodowej. Gra posiada dodatkowo funkcję otwartych dialogów z bohaterami niezależnymi gry, prowadzonych poprzez wpisywanie słów kluczowych w trakcie dialogu.

Nagrody i wyróżnienia

[edytuj | edytuj kod]

A Second Face otrzymała 15 nominacji do nagrody AGS Award 2008[4]. Gra została nagrodzona w trzech kategoriach: najlepsza fabuła 2008, najlepsze tła 2008, najlepsza gra 2008[5][6][7].

Dostępność i wersje

[edytuj | edytuj kod]

Grę można pobrać bezpłatnie z oficjalnej strony A Second Face lub z bazy gier Adventure Game Studio. Do oryginalnej niemieckiej wersji dołączono tłumaczenia na kilka języków, w tym na język polski.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]