nitre
Uiterlijk
- geattesteerd sinds de 12de eeuw als Oudfrans nytre "salpeter", een leenwoord van Latijn nitrum, een benaming die kon verwijzen naar allerlei soorten bases (voornamelijk natrium- en kaliumhydroxide, zelden salpeter), wat geleend is van Oudgrieks νίτρον "natriumcarbonaat", wat waarschijnlijk van Egyptische afkomst is [1]
| enkelvoud | meervoud | ||
|---|---|---|---|
| zonder lidwoord | met lidwoord | zonder lidwoord | met lidwoord |
| nitre | le nitre | nitres | les nitres |
nitre m
- [1] salpêtre
- [2] nitrate de potassium
- ↑ nitre (Etymologie) in: Le Trésor de la Langue Française informatisé (1971-1994)
op de website cnrtl.fr
.