Naar inhoud springen

episch

Uit WikiWoordenboek
  • episch
  • In de betekenis van ‘m.b.t. de verhalende poëzie’ voor het eerst aangetroffen in 1824 [1]
  • afgeleid van epos met het achtervoegsel -isch [2]
stellendvergrotendovertreffend
onverbogen epischepischer
verbogen epischeepischere
partitief epischepischers-

episch [3]

  1. van de aard van de epiek (verhalend dichten), tot de epiek behorend
     Deze vormen leeren we slechts kennen door een vergelijkend onderzoek der syntaxis van de epische dichters, want van de stijlvormen, waarin de mnl. dichters hun epische verhalen hebben berijmd, is de syntaxis der mnl. epische poëzie de som.[4]
  2. (figuurlijk) (jongerentaal) geweldig, fenomenaal
    • Deze televisieserie is episch! 
97 %van de Nederlanders;
96 %van de Vlamingen.[5]