Naar inhoud springen

Micky van de Ven

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Micky van de Ven
Van de Ven in 2024 met Tottenham Hotspur
Van de Ven in 2024 met Tottenham Hotspur
Persoonlijke informatie
Volledige naam Micky van de Ven
Geboortedatum 19 april 2001
Geboorteplaats Wormer, Vlag van Nederland Nederland
Nationaliteit Nederlandse
Lengte 193 cm
Been Links
Positie Centrale verdediger
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
Rugnummer 37
Contract tot 30 juni 2029
Jeugd
–2013
2013–2019		 Vlag van Nederland WSV '30
Vlag van Nederland FC Volendam
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2018–2020
2019–2021
2021–2023
2023–		 Vlag van Nederland Jong FC Volendam
Vlag van Nederland FC Volendam
Vlag van Duitsland VfL Wolfsburg
Vlag van Engeland Tottenham Hotspur		 6(1)
48(2)
41(1)
96(10)
Interlands **
2022–2023
2023–		 Vlag van Nederland Nederland –21
Vlag van Nederland Nederland		 11(0)
23(1)
* Bijgewerkt op 27 mei 2026
** Bijgewerkt op 20 juni 2026
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Micky van de Ven (Wormer, 19 april 2001) is een Nederlandse voetballer die doorgaans als centrale verdediger speelt. Hij verruilde VfL Wolfsburg in augustus 2023 voor Tottenham Hotspur.[1][2][3] Hij maakte in 2023 zijn debuut als international van het Nederlands voetbalelftal.

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Volendam

[bewerken | brontekst bewerken]

Van de Ven begon in de jeugd van WSV '30 met voetballen en sloot zich in 2013 aan bij de jeugdopleiding van FC Volendam. Op 18 november 2018 debuteerde hij voor Jong FC Volendam in de Derde divisie zondag tegen USV Hercules. Met Jong FC Volendam werd hij dat seizoen kampioen en promoveerde zodoende naar de Tweede divisie.

Hier scoorde hij op 28 september 2019 in de met 1-1 gelijkgespeelde thuiswedstrijd tegen Spakenburg zijn eerste doelpunt voor Jong FC Volendam. Op 4 oktober 2019 debuteerde Van de Ven in het eerste elftal van Volendam, in de met 3-1 verloren uitwedstrijd in de Eerste divisie tegen Jong PSV. Hij kwam in de 46e minuut in het veld voor Gijs Smal en pakte in de 67e minuut zijn eerste gele kaart in het betaalde voetbal.

In de zomer van 2019 tekende Van de Ven zijn eerste profcontract bij Volendam, tot medio 2022.[4] Het volgende seizoen beleefde hij onder de nieuwe trainer, Wim Jonk, zijn grote doorbraak bij de club en werd hij een vaste waarde centraal achter in de verdediging van de Volendammers. Al gauw werd zijn stormachtige ontwikkeling door de club beloond met een nieuw, opgewaardeerd contract.[5] Ook benoemde Jonk hem tot de nieuwe aanvoerder van het eerste elftal.[6] Na een succesvol seizoen speelde Van de Ven zich in de kijker van meerdere clubs, waaronder Feyenoord, Olympique Marseille en VfL Wolfsburg.[7]

Wolfsburg

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 31 augustus 2021 werd bekend dat Van de Ven de overstap zou maken naar het Duitse VfL Wolfsburg, waar hij een contract tekende tot 2025.[8] De ploeg van trainer Mark van Bommel betaalde circa €3.500.000,- voor zijn diensten. Hij maakte op 6 november tegen FC Augsburg zijn debuut voor Wolfsburg. Van de Ven speelde in 2021/22 vijf wedstrijden in de Bundesliga, waarvan drie als invaller.

Nadat Niko Kovač in mei 2022 werd aangesteld als nieuwe trainer, brak hij definitief door bij de Duitse ploeg. Van de Ven speelde 33 van de 34 speelronden van het seizoen 2022/23, allemaal vanaf de aftrap. Hij maakte op 8 november 2022 ook voor het eerst een doelpunt in Duitse dienst, de 1–0 tijdens een met 2–0 gewonnen competitiewedstrijd thuis tegen Borussia Dortmund.

Tottenham Hotspur

[bewerken | brontekst bewerken]

Van de Ven tekende in augustus 2023 een contract tot medio 2029 bij Tottenham Hotspur.[9] Dat betaalde 40 miljoen euro voor hem aan Wolfsburg.[10] Hij maakte op 13 augustus zijn debuut tegen Brentford, centraal achterin naast Cristian Romero.[11] Op 7 oktober 2023 maakte hij zijn eerste doelpunt in het Engels voetbal in Spurs' 1-0 overwinning op Luton Town. Tijdens zijn eerste seizoen bij Tottenham was hij met een topsnelheid van 37,38 kilometer per uur de snelste speler van de Premier League.[12]

Zijn tweede seizoen bij Tottenham (2024/25) werd afgesloten met de winst van de Europa League. Tijdens de finale tegen Manchester United verrichtte Van de Ven een cruciale redding op de doellijn.[13] Ook dat seizoen was hij weer de snelste speler in de competitie.[14] Toch werd dat seizoen vooral gekenmerkt door blessureleed, hij speelde slechts 22 wedstrijden in alle competities.

Tijdens het seizoen 2025/26 onderscheidde hij zich onder andere met een solo van 67,7 meter voordat hij raak schoot in het Champions League-duel met FC Kopenhagen. Het was de langste solo ooit gemeten in deze competitie (gemeten vanaf 2015).[15] In december behaalde hij positie 96 op de lijst van beste 100 voetballers in de wereld, opgesteld door The Guardian.[16] Met zijn club maakte hij een zware periode door omdat Tottenham Hotspur slecht presteerde in de competitie.[17] Wel scoorde hij zeven doelpunten in alle competities, een persoonlijk record, waarmee hij halverwege het seizoen even clubtopscorer was.

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
Seizoen Club Competitie Competitie Beker Overig Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2019/20 FC Volendam Vlag van Nederland Eerste divisie 19 0 1 0 – 20 0
2020/21 26 2 1 0 1 0 28 2
2021/22 VfL Wolfsburg Vlag van Duitsland Bundesliga 5 0 0 0 – 5 0
2022/23 33 1 3 0 36 1
2023/24 Tottenham Hotspur Vlag van Engeland Premier League 27 3 2 0 29 3
2024/25 13 0 1 0 8 0 22 0
2025/26 35 4 2 1 8 2 45 7
Carrièretotaal 158 10 10 1 17 2 185 13

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Van de Ven werd in 2021 voor het eerst bij een nationale jeugdselectie gehaald, Nederland –21. Hiermee was hij twee jaar later actief op het EK –21 van 2023. Hij was basisspeler in alle drie de wedstrijden die zijn team tijdens dat toernooi speelde.

In september 2023 behoorde hij voor het eerst tot de selectie van het Nederlands elftal.[18] Op 13 oktober van dat jaar debuteerde hij voor Oranje, als invaller tijdens de thuiswedstrijd tegen Frankrijk (1-2 verlies). Hij viel in voor Nathan Aké.

Tijdens het EK 2024 kwam hij de eerste vier eerste wedstrijden telkens als invaller voor Nathan Aké in het veld.[19] Nederland overleefde een groep met Polen, Frankrijk en Oostenrijk en schakelde vervolgens Roemenië en Turkije uit, voordat het in de halve finales met 2–1 verloor van Engeland. Op 10 juni 2025 scoorde hij in de WK-kwalificatiewedstrijd tegen Malta zijn eerste doelpunt voor Nederland.

In mei 2026 werd Van de Ven door bondscoach Ronald Koeman opgenomen in de definitieve selectie van Nederland voor het WK 2026.[20] Nederland won een groep met Japan, Zweden en Tunesië, maar werd in de zestiende finales na strafschoppen uitgeschakeld door Marokko. Van de Ven kwam op het toernooi drie keer in actie; tegen Tunesië werd hij gespaard vanwege risico op een schorsing.

Interlands van Micky van de Ven
№ Datum Wedstrijd Uitslag Soort Wedstrijd Doelpunten
Als speler bij Vlag van Engeland Tottenham Hotspur1
1.13 oktober 2023Vlag van Nederland Nederland – Frankrijk Vlag van Frankrijk1 – 2Kwalificatie EK 2024
2.16 oktober 2023Vlag van Griekenland Griekenland – Nederland Vlag van Nederland0 – 1
3.6 juni 2024Vlag van Nederland Nederland – Canada Vlag van Canada4 – 0Vriendschappelijk
4.10 juni 2024Vlag van Nederland Nederland – IJsland Vlag van IJsland4 – 0
5.16 juni 2024Vlag van Polen Polen – Nederland Vlag van Nederland1 – 2EK 2024
6.25 juni 2024Vlag van Nederland Nederland – Oostenrijk Vlag van Oostenrijk2 – 3
7.2 juli 2024Vlag van Roemenië Roemenië – Nederland Vlag van Nederland0 – 3
8.6 juli 2024Vlag van Nederland Nederland – Turkije Vlag van Turkije2 – 1
9.11 oktober 2024Vlag van Hongarije Hongarije – Nederland Vlag van Nederland1 – 1Nations League 2024/25
10.14 oktober 2024Vlag van Duitsland Duitsland – Nederland Vlag van Nederland1 – 0
11.7 juni 2025Vlag van Finland Finland – Nederland Vlag van Nederland0 – 2Kwalificatie WK 2026
12.10 juni 2025Vlag van Nederland Nederland – Malta Vlag van Malta8 – 0Goal 90+3'
13.4 september 2025Vlag van Nederland Nederland – Polen Vlag van Polen1 – 1
14.7 september 2025Vlag van Litouwen Litouwen – Nederland Vlag van Nederland2 –3
15.9 oktober 2025Vlag van Malta Malta – Nederland Vlag van Nederland0 – 4
16.12 oktober 2025Vlag van Nederland Nederland – Finland Vlag van Finland4 – 0
17.14 november2025Vlag van Polen Polen – Nederland Vlag van Nederland1 – 1
18.27 maart 2026Vlag van Nederland Nederland – Noorwegen Vlag van Noorwegen2 – 1Vriendschappelijk
19.31 maart 2026Vlag van Nederland Nederland – Ecuador Vlag van Ecuador1 – 1
20.3 juni 2026Vlag van Nederland Nederland – Algerije Vlag van Algerije0 – 1
21.8 juni 2026Vlag van Nederland Nederland – Oezbekistan Vlag van Oezbekistan2 – 1
22.14 juni 2026Vlag van Nederland Nederland – Japan Vlag van Japan2 – 2Wereldkampioenschap voetbal 2026
23.20 juni 2026Vlag van Nederland Nederland – Zweden Vlag van Zweden5 – 1
24.29 juni 2026Vlag van Nederland Nederland – Marokko Vlag van Marokko1 – 1 (2 – 3 n.s.)

Erelijst

[bewerken | brontekst bewerken]
Vlag van Engeland Tottenham Hotspur

Privé

[bewerken | brontekst bewerken]

Zijn vader is voormalig undercoveragent Marcel van de Ven, bekend als televisiepersoonlijkheid van onder meer Hunted en 112 Vandaag.[21][22]

Zie ook

[bewerken | brontekst bewerken]
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Micky_van_de_Ven&oldid=71485188"