Karan Casey
| Karan Casey | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
| Persoonsgegevens | ||||
| Geboortedatum | 1969 | |||
| Geboorteplaats | Kilmeadan | |||
| Land |  Ierland | |||
| Opleiding en werk | ||||
| Opleiding gevolgd aan | Royal Irish Academy of Music | |||
| Beroep(en) | zanger, pianist, muzikant | |||
| Genre(s) | Ierse folk | |||
| Instrument(en) | piano | |||
| Label(s) | Compass Records | |||
| Tijdlijn en statistieken | ||||
| Jaren actief | 1996–heden | |||
| Links | ||||
| Officiële website (en) AllMusic-profiel (en) Discogs-profiel (en) MusicBrainz-profiel | ||||
| ||||
Karan Casey (Waterford, 1969) is een Ierse zangeres. Ze werd zowel bekend met de folkband Solas als met haar solowerk.[1]
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Karan Casey groeide op in Waterford, Ierland. Als kind zong ze in een kerkkoor en op latere leeftijd ging ze pianospelen.
Ze studeerde zang en piano aan de University College Dublin en de Royal Irish Academy of Music en jazzmuziek aan de Long Island University in New York. In 1995 richtte ze daar de folkgroep Solas op met Seamus Egan, John Doyle, John Williams en Winifred Horan.
In 1997 bracht ze Songlines uit, haar eerste solo-album. In 1998 verliet ze Solas. Ze trad op met haar eigen band, The Karan Casey Band, met Tommy O’Sullivan (gitaar) en haar zwager Caoimhin Vallely (piano). Casey is de vrouw van muzikant Niall Vallely.[1]
Casey werkte op haar albums verder samen met onder meer Abigail Washburn, Karen Matheson en Aoife O Donovan.[1][2]
Ontvangst
[bewerken | brontekst bewerken]Casey's albums werden diverse malen positief besproken in de muziekpers. Zo waren er viersterrenrecensies voor Ships in the Forest (BBC, Allmusic), Exiles Return (Allmusic, Songlines), Two More Hours (The Irish Times, plus een vijfsterrenrecensie van Songlines), Hieroglyphs That Tell the Tale (The Irish Times) en Nine Apples of Gold (The Irish Times).[3][4][5][6][2][7][8][9] Ook wordt Casey door sommige muziekjournalisten door de top van haar genre gerekend.[1][10][11]
Discografie
[bewerken | brontekst bewerken]Met Solas
[bewerken | brontekst bewerken]- Solas (1996)
- Sunny Spells and Scattered Showers (1997)
- The Words That Remain (1998)
Solo
[bewerken | brontekst bewerken]- Songlines (1997)
- Seal Maiden: A Celtic Musical (2000)
- The Winds Begin to Sing (2001)
- Distant Shore (2003)
- Chasing the Sun (2005)
- Ships in the Forest (2008)
- Exiles Return (2010)
- Two More Hours (2014)
- Hieroglyphs That Tell the Tale (2018)
- Nine Apples of Gold (2023)
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]Referenties
- 1 2 3 4 (en) Wilson, MacKenzie, Karan Casey Biography. AllMusic. Gearchiveerd op 9 mei 2026. Geraadpleegd op 9 mei 2026.
- 1 2 (en) Long, Siobhán, Karan Casey: Two More Hours. The Irish Times (16 mei 2014). Geraadpleegd op 9 mei 2026.
- ↑ (en) Ledgard, Mel, Review of Karan Casey - Ships In The Forest. BBC (2008). Gearchiveerd op 9 mei 2026. Geraadpleegd op 9 mei 2026.
- ↑ (en) Nickson, Chris, Ships in the Forest Review. Allmusic. Gearchiveerd op 9 mei 2026. Geraadpleegd op 9 mei 2026.
- ↑ (en) Nickson, Chris, Exiles Return Review. Allmusic. Gearchiveerd op 9 mei 2026. Geraadpleegd op 9 mei 2026.
- ↑ (en) Wallis, Geoff (april/mei 2010). Exiles Return Review. Songlines
- ↑ (en) Bourke, Kevin (juni 2014). Two More Hours Review. Songlines
- ↑ (en) Long, Siobhán, Karan Casey: Hieroglyphs that Tell the Tale review – A great leap forward. The Irish Times (19 oktober 2018). Geraadpleegd op 9 mei 2026.
- ↑ (en) Long, Siobhán, Karan Casey: Nine Apples of Gold – Glorious, unflinching portrait of healing power of female friendship. The Irish Times (17 februari 2023). Geraadpleegd op 9 mei 2026.
- ↑ (en) Blum, Jim, "Karan Casey: The Countryside Personified", NPR, 29 juni 2010. Gearchiveerd op 9 mei 2026. Geraadpleegd op 9 mei 2026.
- ↑ (en) Power, Ed, Karan Casey: 'I have a scene where my mother comes back as a heron'. Irish Examiner (5 augustus 2021). Geraadpleegd op 9 mei 2026.