Andrea Bertolini
| Andrea Bertolini | ||||
|---|---|---|---|---|
 | ||||
Andrea Bertolini tijdens de 24 uur van Le Mans in 2013. | ||||
| Geboren | 1 december 1973 | |||
| Geboorteplaats | Sassuolo | |||
| Nationaliteit |  Italië | |||
| ||||
Andrea Bertolini (Sassuolo, 1 december 1973) is een Italiaans autocoureur. In 2006, 2008, 2009 en 2010 werd hij kampioen in de FIA GT; in 2006 en 2008 zegevierde hij tevens in de 24 uur van Spa-Francorchamps. In 2014 werd hij kampioen in de GTE-klasse van de European Le Mans Series en in 2015 in de LMGTE Am-klasse van het FIA World Endurance Championship.
Carrière
[bewerken | brontekst bewerken]Bertolini begon zijn autosportcarrière in het karting op elfjarige leeftijd. Hij werd tweede in het Italiaans kampioenschap en won op nationaal niveau kampioenschappen. Hij won de CIAK Cup en werd in 2000 tweede in het Italiaanse 125-kampioenschap. In 2001 stapte hij over naar de GT-racerij en kwam hij uit in de NGT-klasse van de FIA GT voor het team Art Engineering. In 2002 stapte hij over naar JMB Racing, voor wie hij in 2003 vierde in de eindstand werd met vier zeges.
In 2004 stapte Bertolini binnen de FIA GT over naar Giesse Squadra Corse. Gedurende het seizoen stapte hij over naar AF Corse; het team reed met een Maserati MC12 GT1, die Bertolini deels heeft helpen ontwikkelen. Samen met zijn teamgenoot Mika Salo won hij dat jaar twee races op de Motorsport Arena Oschersleben en het Zhuhai International Circuit. Dat jaar was hij ook een van de testcoureurs van het Formule 1-team van Ferrari.
In 2005 keerde Bertolini in de FIA GT terug naar JMB Racing, opnieuw in een MC12. Samen met zijn teamgenoot Karl Wendlinger won hij een race in de GT1-klasse op het Circuit de Nevers Magny-Cours en werd hij derde in de eindstand. Ook nam hij voor Risi Competizione deel aan de American Le Mans Series, waar hij twee podiumplaatsen behaalde.
In 2006 werd Bertolini kampioen in de FIA GT bij het Vitaphone Racing Team; samen met zijn teamgenoot Michael Bartels behaalde hij drie zeges. Na een vijfde plaats in 2007 - ditmaal bij het team Scuderia Playteam Sarafree - werd hij in 2008, 2009 en 2010 wederom, samen met Bartels, kampioen voor Vitaphone. In 2010 werd hij zodoende de eerste wereldkampioen van de hernoemde FIA GT1. In 2006 en 2008 won hij tevens de 24 uur van Spa-Francorchamps naast Bartels en Eric van de Poele, in 2008 tevens gesteund door Stéphane Sarrazin.
In 2011 kwam Bertolini uit in het Superstars Championship, onderverdeeld in een Italiaans en een internationaal kampioenschap. In Italië werd hij vijfde in de eindstand, terwijl hij de internationale klasse wist te winnen. In 2012 stapte hij over naar het nieuwe FIA World Endurance Championship (WEC), waar hij in de LMGTE Pro-klasse voor AF Corse de auto met Olivier Beretta deelde. Hij won direct de eerste race, de 12 uur van Sebring, en stond eveneens in de 6 uur van Shanghai op het podium. De klasse kende geen apart kampioenschap. Tevens nam hij dat jaar deel aan de Pro/Am Cup van de Blancpain Endurance Series, waarin hij tweede werd.
.jpg)
In 2013 reed Bertolini in de European Le Mans Series (ELMS) en de Asian Le Mans Series. In Europa werd hij zesde, terwijl hij in Azië kampioen werd in de GTC-klasse. In de Blancpain Endurance Series zegevierde hij eenmaal op het Autodromo Nazionale Monza en werd hij vijfde in de eindstand. In 2014 werd hij naast Viktor Shaitar en Sergej Zlobin kampioen in de GTE-klasse van de ELMS met twee zeges op het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari en het Autódromo do Estoril. Tevens reed hij dat jaar vijf races in de LMGTE Am-klasse van het WEC en behaalde hij podiumplaatsen in de 6 uur van Bahrein en de 6 uur van São Paulo.
In 2015 nam Bertolini deel aan een volledig seizoen van het WEC, waar hij in de LMGTE Am-klasse voor SMP Racing samen met Shaitar en Aleksej Basov. Hij won de 24 uur van Le Mans, de 6 uur van de Nürburgring en de 6 uur van het Circuit of the Americas en stond daarnaast nog drie keer op het podium. Met 165 punten werd hij kampioen in de klasse. In 2016 keerde hij terug naar de ELMS en werd hij voor het team JMW Motorsport tweede in de GTE-klasse.
In 2017 reed Bertolini een dubbel programma in de ELMS en de Blancpain Endurance Series; hij eindigde hier respectievelijk zesde in de GTE-klasse en vijftiende in de Pro/Am Cup. Hij bleef actief in beide klassen in 2018, met achtste en veertiende plaatsen in de eindstand als resultaten. Dat jaar reed hij ook zijn enige race ooit in de LMP2-klasse, toen hij voor Eurasia Motorsport aan de 24 uur van Le Mans deelnam als teamgenoot van Niclas Jönsson en Tracy Krohn. De inschrijving moest kort voor de finish uitvallen.
In 2019 werd de Blancpain Endurance Series vervangen door de GT World Challenge Europe, waar Bertolini voor AF Corse in de Pro/Am Cup bleef rijden. In het Endurance-kampioenschap werd hij met een zege op Silverstone zevende, terwijl hij in het Sprint-kampioenschap met twee overwinningen op het Misano World Circuit Marco Simoncelli en de Nürburgring vierde werd. In 2020 zakte hij in de Endurance Cup terug naar de tiende plaats in de eindstand, maar beleefde hij in de Sprint Cup een succesvol seizoen met een zege op Misano en twee op het Circuit de Barcelona-Catalunya, waardoor hij tweede in het klassement werd.
In 2021 werd Bertolini vijfde in de GT World Challenge Europe Endurance Cup en derde in de Sprint Cup. In 2022 kende hij een zeer succesvol jaar in de kampioenschappen. In de Endurance Cup won hij de 24 uur van Spa-Francorchamps en voegde hij hier op de Hockenheimring Baden-Württemberg een tweede zege aan toe, waardoor hij, samen met zijn teamgenoten Stefano Costantini en Louis Machiels, kampioen werd. In de Sprint Cup stond hij zeven keer op het podium en werd hij samen met Machiels derde in de eindstand.
In 2023 stapte Bertolini binnen de GT World Challenge Europe Sprint Cup over naar de Bronze-klasse, waarin hij als dertiende eindigde. Ook in de Endurance Cup reed hij in de Bronze-klasse en werd hij, met een podiumfinish op het Circuit Paul Ricard, tiende in de eindstand. Vanaf 2024 nam hij enkel deel aan de Bronze-klasse van de Endurance Cup. Dat jaar behaalde hij twee podiumplaats op Paul Ricard en het Circuit de Spa-Francorchamps en werd hij tweede in de eindstand. In 2025 reed hij de eerste twee races van het seizoen op Paul Ricard en Monza, voordat hij aankondigde om als autocoureur te stoppen.
Naast zijn carrière als coureur is Bertolini in dienst bij Ferrari als onderdeel van het "F1 Clienti"-programma, waarbij consumenten een Formule 1-auto van het team kunnen bezitten. Elke auto die via dit programma wordt verkocht, wordt door Bertolini ingereden. In deze functie heeft hij meer dan 500 "shakedowns" uitgevoerd.
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]
· 
· 