UCSD Pascal
| UCSD Pascal | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
| Wikidata | |||||||
UCSD Pascal é un dialecto da linguaxe de programación Pascal desenvolvida polo The Institute for Information Systems («Instituto de Sistemas de Información») da Universidade de California, San Diego (UCSD) e publicada en 1978.[1][2]
UCSD Pascal e P-System
[editar | editar a fonte]A linguaxe Pascal foi desenvolvida por Niklaus Wirth e publicada en 1970. Era unha linguaxe compilada e, como tal, cada microprocesador requiría un compilador dedicado, xa que a linguaxe máquina variaba dunha CPU a outra: así naceron versións para o MOS Technology 6502, Zilog Z80, Intel 8080, etc.[3]
Así naceu a idea de crear un sistema de software baseado nunha máquina virtual que puidese executar o bytecode xerado, chamado P-Code. Deste xeito, podíase distribuír unha única versión do programa compilado, utilizable en todos os sistemas para os que a máquina virtual estivese dispoñible: só era necesario escribir a máquina virtual para a CPU na que se ía executar, para transformar o P-Code na súa propia linguaxe máquina.[2][3] O proxecto foi desenvolvido inicialmente polo grupo de Wirth e despois levouse a cabo no Instituto de Sistemas de Información da Universidade de California, onde tiñan un PDP-11 no que executaban Pascal, pero tamén estaban a chegar outros ordenadores: cada ordenador tería hardware diferente e cada un tería que ter o seu propio compilador.[2]
Non obstante, na Universidade de California foron máis alá, estendendo o concepto a todo o sistema operativo e creando o UCSD P-System, un sistema baseado en máquinas virtuais que interpretaban o bytecode xerado polos compiladores de UCSD. A linguaxe máis popular no UCSD P-System foi UCSD Pascal, porque o propio P-System estaba escrito en UCSD Pascal.[3]
A versión máis coñecida de UCSD Pascal foi Apple Pascal, desenvolvida por Apple para os seus ordenadores persoais Apple II e lanzada a partir de 1979.[2]
UCSD p-System en IBM PC
[editar | editar a fonte]IBM ofrecía tres sistemas operativos para o seu IBM PC orixinal: o UCSD p-System, o CP/M-86 e o IBM PC DOS.[4] O provedor SofTech Microsystems[5] puxo énfase na portabilidade das aplicacións do p-System, con máquinas virtuais para 20 CPU a partir do lanzamento do IBM PC. Predicía que os usuarios poderían usar as aplicacións que comprasen en futuros ordenadores con p-System;[6] os anuncios chamábano «o Sistema Operativo Universal».[7]
A revista PC Magazine denunciou o p-System de UCSD no IBM PC, afirmando nunha reseña da aplicación Context MBA, escrita na linguaxe, que «simplemente non produce bo código».[8] O p-System non se vendeu moi ben para o IBM PC, debido á falta de aplicacións e porque era máis caro que as outras opcións. Anteriormente, IBM ofrecera o UCSD p-System como opción para IBM Displaywriter, unha máquina de procesamento de textos dedicada baseada no 8086. (O sistema operativo nativo do Displaywriter fora desenvolvido completamente internamente e non estaba aberto á programación do usuario final).
Rendemento
[editar | editar a fonte]En comparación cos programas compilados, un programa escrito en bytecode e logo interpretado en tempo de execución era máis lento, pero tiña a vantaxe de ser máis compacto, xa que todo o necesario para a súa execución estaba contido na máquina virtual subxacente, o que era unha vantaxe dado o hardware informático limitado da época. O concepto foi adoptado posteriormente por algunhas linguaxes modernas, como Java, onde un único código fonte pode executarse en todas as plataformas de hardware para as que está dispoñible a máquina virtual correspondente.[2]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ "DOS 3.3, ProDOS & Beyond". Apple2history (en inglés). Consultado o 2015-01-04.
- 1 2 3 4 5 "UCSD P-System". Hans Otten (en inglés). 2010. Arquivado dende o orixinal o 2014-05-06. Consultado o 2015-01-04.
- 1 2 3 "The UCSD P-System Museum". Jefferson Computer Museum (en inglés). Consultado o 2015-01-04.
- ↑ Morgan, Chris (xaneiro de 1982). "Of IBM, Operating Systems, and Rosetta Stones". BYTE (en inglés). p. 6. Consultado o 2013-10-19.
- ↑ "SOFTECH MICROSYSTEMS UCSD p-SYSTEM VERSION IV FOR THE APPLE II COMPUTER" (PDF) (en inglés). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2016-06-07. Consultado o 2016-01-17.
- ↑ Edlin, Jim; Bunnell, David (febreiro–marzo de 1982). "IBM's New Personal Computer: Taking the Measure / Part One". PC Magazine (en inglés). p. 42. Consultado o 2013-10-20.
- ↑ Advertisement (agosto de 1982). "This person develops applications for the entire market, including the Z-80, 8080, 8086/8088, 6502, LSI-11/PDP-11, 9900, and the M68000 with the best there is.". BYTE (en inglés). pp. 191, 193–195. Consultado o 2013-10-19.
- ↑ Zachmann, Mark S. (xuño de 1983). "Context MBA: Half A Step In The Right Direction". PC Magazine (en inglés). p. 123. Consultado o 2013-10-21.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- ucsd-psystem-vm 0.11(en inglés) (O paquete ucsd-psystem-vm é unha máquina virtual portátil para o UCSD P-System.)
- "UCSD P-System en Pascal for Small Machines" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 06 de maio de 2014. Consultado o 18 de decembro de 2025.
