Saltar ao contido

Lingua romanche

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Lingua romanche
rumantsch Editar o valor en Wikidata
 Nome orixinal
   rumantsch (rm)   Editar o valor en Wikidata
Imaxe
 Instancia de
 Subclase de
 Estudado por
Características
 Alfabeto
 Xénero gramatical
 Estado de lingua da UNESCO
en perigo
Clasificación lingüística
Cifras e dimensións
 Número de falantes
   40.039 (2012) Editar o valor en Wikidata
Localización
 Orixinario de
 País
 Coordenadas
 Mapas
Mapa de distribución
Códigos e identificadores
Freebase/m/06ctk Editar o valor en Wikidata
ISO 639-1rm Editar o valor en Wikidata
ISO 639-2roh Editar o valor en Wikidata
ISO 639-3roh Editar o valor en Wikidata
ISO 639-5roh Editar o valor en Wikidata
IETFrm Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
 Páxina WEB
Wikidata C:Commons

A lingua romanche[1] é unha lingua romance falada no cantón suízo de Grisóns. Está emparentada con outras linguas que se falan en Italia, Suíza e Francia. Os cinco dialectos retorrománicos máis falados son sursilvan, sutsilvan, surmiran, puter e vallader. Puter e vallader, en ocasións, considéranse un só subgrupo: romanche ladino.

É falada por arredor dunhas 35.000 persoas como lingua materna e por outras 40.000 como segunda lingua. A maioría dos falantes tamén utilizan o alemán. É unha lingua considerada en risco de extinción, falada por menos do 1% dos 7,4 millóns de habitantes da Suíza. É a lingua oficial menos falada do país e sofre as consecuencias da concorrencia co alemán, falado maioritariamente pola poboación en xeral. O romanche está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.[2]

O primeiro rexistro escrito da lingua romanche data de 1552, na forma dunha lición de catecismo chamada Christiauna fuorma, rexistrada por Jacob Bifrun no dialecto Engadino. Unha tradución en romanche do Novo Testamento publicouse en 1560.

O romanche non foi considerado unha lingua oficial da Suíza ata 1938. O cantón de Grisóns, maior reduto do romanche, é o único considerado trilingüe da Suíza, pois aló fálanse tamén o alemán e o italiano. Os falantes do idioma son obrigados a aprender tamén o alemán, tanto o (alemán) estándar como o dialecto suízo alemán local (alemánico), para ter acceso aos mellores empregos e á maioría das institucións federais no país.

Ortografía

[editar | editar a fonte]

A ortografía do romanche foi unificada, a partir das diferentes variedades, polo lingüista Heirich Schmid en 1982. Esa tentativa tentaba facilitar a comunicación entre os falantes do Baixo Engadino (Vallader), Alto Engadino (Puter), Sobremirano (Surmiran), Subselvano (Sutsilvan) e Sobreselvano (Sursilvan), cada cal coa súa propia norma ortográfica, e fornecer un carácter de unidade ao romanche. Esa nova escrita chámase Rumantsch Grischun, e hai controversia sobre o seu papel no ensino.[3] Algúns dialectos son tan diferentes que dous falantes de variedades do romanche poden preferir falar alemán para se comunicar.

Dialectos

[editar | editar a fonte]
Vídeo explicativo falado en romanche: Como xurdiron os modismos romanches? (105 sec.)

O romanche non é unha lingua única, senón un conxunto de dialectos pertencente á póla retorrománica das linguas romanas. As súas linguas parentes máis próximas son o ladino, falado na rexión do Trentino-Tirol do Sur e o friulano, falado no Friuli-Veneza Giulia, no norte da Italia.

A diferenza entre as variedades de romanche está presentada nas frases abaixo, que significan "a raposa (o golpe) estaba famenta de novo":

Romanche oficial:

La vulp era puspè ina giada fomentada.

Baixo Engadino:

La vuolp d'eira darcheu üna jada fomantada.

Alto Engadino:

La vuolp d'eira darcho üna vuota famanteda.

Sobremirano:

La golp era puspe eneda famantada.

Subselvano:

La gualp eara puspe egn'eada fumantada.

Sobreselvano:

L'uolp era puspei inagada fomentada.

A distancia xeográfica e as condicións topolóxicas das rexións na Suíza nas que se fala o romanche, sumadas a factores socioeconómicos, foron responsábeis da fragmentación da lingua ao longo dos séculos. As diferentes ortografías son exemplos desa división dialectal.

Comparación de Léxico entre os distintos dialectos

[editar | editar a fonte]
GalegoSurselvischSutselvischSurmeirischPuterValladerRumantsch GrischunLatín
ouroaurorororor,aur,arauraurum
durodirdirdeirdürdürdirdur
olloeglîlîglöglöglegloculus
liviánlevleavlevligerleivlevlevis
trestreistrestreistraistraistraistres
neveneivnevneivnaivnaivnaivniveus
rodarodarodarodaroudaroudarodarota
queixocaschielcaschielcaschielchaschölchaschölchaschielcaseus
casacasatgeasatgesachesachasachasacasa
cantgauntgàntgangchaunchanchauncanis
pernacombatgombatgommachammachommachommagamba
galiñagaglinagagliegnagaglignagillinagiallinagiaglinagallus
gatogatgiatgiatgiatgiatgiatcattus
todotuttuttottuottuottuttotus
formafuormafurmafurmafuormafuormafurmaforma
eujeujoujaeaueujauego

Fonoloxía

[editar | editar a fonte]

As consoantes do romanche oficial (Rumantsch Grischun) están representadas no cadro abaixo:

  Bilabiais Labiodentais Dentais e alveolares Alvéolo-palatais Postalveolares Palatais Velares
Oclusivas p  b   t  d       k  g
Africadas     ts       
Nasais m   n     ɲ ŋ
Fricativas   f  v s  z   ʃ  ʒ    
Aproximantes     r     j  
Laterais     l     ʎ  

Os fonemas vogais do romanche son os seguintes:

Simple Frontais Posteriores
Altas i u
Medias-altas ə
Medias-baixas ɛ ɔ
Baixas a

Gramática

[editar | editar a fonte]

Como na maioría das demais linguas neolatinas, o romanche presenta dous xéneros (masculino e feminino) e dous números (singular e plural). O plural fórmase en xeral engadindo un -s á palabra no singular.

As palabras masculinas terminan xeralmente en consoante e as femininas en a. Os artigos definidos son como se segue:

il turist - o turista
la turista - a turista

Antes de vogal, os artigos tanto masculino como feminino sofren elisión e tórnanse l':

l'ami - o amigo
l'amía - a amiga

Os artigos plurais son ils para o masculino e las para o feminino.

ils amis
las amias

Os artigos indefinidos son in para o masculino e ina para o feminino.

in curs - un curso
ina scola - unha escola

Non hai artigos indefinidos plurais.

jau - eu
ti - tu (vostede)
el/ella - el/ela

nus - nós
vus - vós (vocés)
els/ellas - eles/elas

Morfoloxía verbal

[editar | editar a fonte]

Aquí están as marcas morfolóxicas do presente do indicativo dos verbos do primeiro grupo da variante subselvana do romanche.

Singular

1. -el
2. as
3. a

Plural
1. -ein
2. -ais
3. -an


Exemplo: cumprar, comprar

Jaucumpr-elNuscumpr-ein
Ticumpr-asVuscumpr-ais
Ilcumpr-aIlscumpr-an

Frases comúns en romanche

[editar | editar a fonte]

Allegra - Ola

Co vai? - Como vai?

Fa plaschair - É un pracer coñecelo(a)

Bun di - Bo día

Buna saira - Boa serán/tarde/noite (cando se chega)

Buna notg - Boa noite (despedida)

A revair - Adeus, chao

A pli tard - Ata logo

I ma displascha - Descúlpeme

Perdunai - Con permiso

Per plaschair - Por favor

Grazia fitg - Moitas grazas

Anzi - De nada

Gratulazions - Parabéns

Bun cletg - Boa sorte

Ils quants è oz? - Que día é hoxe?

Quants onns has ti? - Cantos anos tes?

  1. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para romanche.
  2. Moseley, Christopher e Nicolas, Alexandre. "Atlas of the world's languages in danger". unesdoc.unesco.org. Consultado o 11 de xullo de 2022.
  3. ""Rückschlag für Rumantsch Grischun an den Volksschulen | Mein Regionalportal". Suedostschweiz.ch. 8 de outubro de 2012". Arquivado dende o orixinal o 27 de maio de 2012. Consultado o 19 de agosto de 2016.

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas

[editar | editar a fonte]