O topónimoBelgorod significa literalmente en ruso "cidade branca". O nome é unha referencia á abundancia histórica de calcaria na rexión.[1] Etimoloxicamente correspóndese con outros nomes de cidades eslavas de idéntico significado como Belgrado ou Belogradchik, entre outras.
A cidade ocupa unha superficie de 153,1 km². No ano 2017 tiña unha poboación de 391 135 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 2 554,77 hab./km².
O asentamento foi mencionado por primeira vez en 1237, cando foi arrasado polas hordas de Batu Khan. No está claro se este Belgorod se encontraba no mesmo lugar onde está a cidade actual. En 1596, foi refundada por orde do tsar Teodoro I como unha das numerosas fortalezas creadas para defender as fronteiras do sur do Zarato ruso dos tártaros de Crimea.[2]
No século XVII sufriu en varias ocasións incursións tártaras, contra as que se construíu unha muralla de terra con doce fortes que se estendía por máis de 320 km desde o río Vorskla ao río Don, e chamouse a esta a "liña de Belgorod" (en ruso Белгоро́дская засе́чная черта́, Belgoródskaya zaséchnaya chertá).