225088 Gonggong

225088 Gonggong
Instancia de obxecto transneptuniano resoante planeta anano
Epónimo Gōnggōng
Designación provisional 2007 OR10
Época 17 de decembro de 2020
Astro pai Sol
Astro fillo S/2010 (225088) 1
Grupo menor Objeto transnetuniano ressonante 3:10 (pt)
Características orbitais
Apoapse	100,69260180452 ua
Periastro	33,695349661254 ua
Argumento de periastro	207,08837340062 °
Excentricidade orbital	0,49853615158596
Inclinación orbital	30,678880218434 °
Período orbital	201.184,22952657 d
Período de rotación	22,4 h
Semieixo maior	67,193975732889 ua e 67,4760476 ua
Lonxitude do nó ascendente	336,8531785544 °
Anomalía media	109,56194966586 °
Características físicas
Diámetro	1.230 km
Radio	615 km
Masa	1,75 Yg
Densidade	1,74 g/cm³
Gravidade superficial	0,3088 m/s²
Albedo	0,14
Magnitude aparente	21,4
Magnitude absoluta	1,84
Achatamento	0,03
Persoas e organizacións
Descubridor/a Michael E. Brown David L. Rabinowitz Megan Schwamb
Datas e cronoloxía
Data descuberta 17 de xullo de 2007
Localización
Localización descubrimento Observatorio Palomar
Códigos e identificadores Freebase /m/05c3469
Wikidata C:Commons

225088 Gonggong, designación provisional 2007 OR₁₀, é un obxecto trans-neptuniano cunha magnitude absoluta (H) de 1,7. Isto cualifícao coma un dos candidatos a planeta anano máis grandes: Mike Brown estima que ten un tamaño entre o de Sedna e o de Quaoar. O anuncio do seu descubrimento foi feito público formalmente o 7 de xaneiro do ano 2009.

Alcume

O equipo de Mike Brown alcumou a este obxecto coma Brancaneves, debido ó seu gran brillo. Tamén alcumado polo equipo de Brown coma o sétimo anano, despois dos descubrimentos Quaoar no 2002, Sedna no 2003, Haumea e Orcus no 2004, e Makemake e Eris no 2005. En palabras de Brown, "realmente aínda no propuxemos ningún nome para el, por que non demos cun nome con suficiente significado. Actualmente é o obxecto máis grande do Sistema Solar sen nome propio.

Características

Gonggong acadou o seu perihelio ó redor do ano 1856. Actualmente está a unhas 86 UAs repecto do Sol. Isto fai del o terceiro obxecto coñecido máis distante dentro do Sistema Solar, despois de Eris (97 UAs) e Sedna (88 UAs). De feito, no 2013, estará máis afastado do Sol cá Sedna, e xa para o ano 2045, estará máis afastado do Sol cá Sedna e Eris, moito máis tarde acadará o seu afelio, cara o ano 2130.

Gonggong ten unha órbita semellante a do planeta anano Eris, facendo del un obxecto do disco disperso. Foi descuberto a través dunha procura de obxectos realizada na área que ocupaba Sedna. Gonggong foi observado 46 veces, sete delas en oposición con imaxes recuperadas que nos retrotraen ó ano 1985.

Órbitaframeless|center|upright=1.5 A órbita de Gonggong comparada coa órbita de Eris e Plutón].

Resonancia non confirmada O movemento preliminar de Gonggong fica nunha resonancia orbital con Neptuno de 10:3. Esta resonancia non está confirmada e podería ser unha sinxela coincidencia que estivese preto dunha resonancia.

O programa Deep Ecliptic Survey (DES) amosa a súa órbita nominal en resonancia 10:3 con Neptuno.

O tamaño dun obxecto depende da súa magnitude absoluta (H) e do seu albedo (a cantidade de luz cun corpo reflicte). Gonggong ten unha magnitude absoluta (H) de 1,7. Isto foi del un obxecto lixeiramente menos brillante cá Sedna (H=1,6; <1600 km) e máis brillante cá Orcus (H=2,3; ~950 km). É posible que Gonggong teña un tamaño entre o de Sedna e o de Quaoar (H=2,6).

Gonggong é un dos obxectos trans-neptunianos máis vermellos que se coñecen. Isto probablemente é debido á retención de metano.

Véxase tamén

Outros artigos

• Obxecto trans-neptuniano
• Plutoide
• Plutino
• Planeta anano

Ligazóns externas

• Orbital simulation from JPL (Java) / Horizons Ephemeris (en inglés)
• 2007 OR10 Precovery Images (en inglés)
• 2007 OR10 Minor planet designation number (en inglés)
• The redemption of Snow White (Part 1) (Mike Brown blog 9 Aug 2011) (en inglés)