erillinen
Apparence
Étymologie
[modifier le wikicode]- Étymologie manquante ou incomplète. Si vous la connaissez, vous pouvez l’ajouter en cliquant ici.
Adjectif
[modifier le wikicode]Déclinaison
| Cas | Singulier | Pluriel |
|---|---|---|
| Nominatif | erillinen | erilliset |
| Génitif | erillisen | erillisten erillisien |
| Partitif | erillistä | erillisiä |
| Accusatif | erillinen [1] erillisen [2] |
erilliset |
| Inessif | erillisessä | erillisissä |
| Illatif | erilliseen | erillisiin |
| Élatif | erillisestä | erillisistä |
| Adessif | erillisellä | erillisillä |
| Allatif | erilliselle | erillisille |
| Ablatif | erilliseltä | erillisiltä |
| Essif | erillisenä | erillisinä |
| Translatif | erilliseksi | erillisiksi |
| Abessif | erillisettä | erillisittä |
| Instructif | — | erillisin |
| Comitatif | — | erillisine [3] |
|
Notes [1] [2] [3]
| ||
| Nature | Forme |
|---|---|
| Positif | erillinen |
| Comparatif | erillisempi |
| Superlatif | erillisin |
erillinen \ˈerilːinen\
- Séparé.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Forme d’adjectif
[modifier le wikicode]erillinen \ˈerilːinen\
- Accusatif II singulier de erillinen.
Références
[modifier le wikicode]- Marsa Luukkonen et Kari Viljanen, Suomi Ranksa Suomi sanakirja, Gummerus, 1992, page 14
- (finnois) Kielitoimiston sanakirja (« Dictionnaire de finnois contemporain »), Kotimaisten kielten tutkimuskeskus (Institut des langues de Finlande), 2004. Consulté le 29 août 2025