orbita
Apariencia
| orbita | |
| pronunciación (AFI) | [oɾˈβ̞it̪a] |
| silabación | or-bi-ta |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | i.ta |
Forma verbal
[editar]- 1
- Tercera persona del singular (él, ella, ello; usted, 2.ª persona) del presente de indicativo de orbitar.
- 2
- Segunda persona del singular (tú) del imperativo afirmativo de orbitar.
- Uso: para el negativo se emplea el presente del subjuntivo: «no orbites».
| orbita | |
| pronunciación (AFI) | /oɾˈbi.ta/ |
| silabación | or-bi-ta |
| acentuación | llana |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | i.ta |
Etimología
[editar]Del latín orbita.
Sustantivo femenino
[editar]- 1
- Órbita.
| orbita | |
| clásico (AFI) | /ˈor.bi.ta/ |
| eclesiástico (AFI) | /ˈor.bi.ta/ |
| silabación | or-bi-ta |
| acentuación | esdrújula |
| longitud silábica | trisílaba |
| rima | or.bi.ta |
Etimología
[editar]Si puedes, incorpórala: ver cómo
Sustantivo femenino
[editar]Declinación
[editar]Referencias y notas
[editar]Categorías:
- Español
- ES:Palabras llanas
- ES:Palabras trisílabas
- ES:Rimas:i.ta
- ES:Formas verbales en indicativo
- ES:Formas verbales en imperativo
- Italiano
- IT:Palabras llanas
- IT:Palabras trisílabas
- IT:Rimas:i.ta
- IT:Palabras provenientes del latín
- IT:Sustantivos femeninos
- IT:Sustantivos
- Latín
- LA:Palabras esdrújulas
- LA:Palabras trisílabas
- LA:Rimas:or.bi.ta
- LA:Palabras de etimología sin precisar
- LA:Sustantivos femeninos
- LA:Sustantivos
- LA:Sustantivos de la primera declinación