Ir al contenido

ambitus

De Wikcionario, el diccionario libre
ambitus
clásico (AFI) /amˈbiː.tus/
eclesiástico (AFI) /amˈbi.tus/
silabación am-bī-tus
acentuación llana
longitud silábica trisílaba
rimas i.tus, iː.tus

Etimología

[editar]

Deverbal de ambiō.

Sustantivo masculino

[editar]
1
Circuito.
2
Órbita.
3
Entorno, circundancia.
4
Perífrasis.
5
Ostentación.
6
Bravuconada.

Declinación

[editar]
Declinación de ambitus, ambitūstipo: cuarta declinación []
Singular Plural
Nominativo sg.ambitus pl.ambitūs
Genitivo sg.ambitūs pl.ambituum
Dativo sg.ambituī pl.ambitibus
Acusativo sg.ambitum pl.ambitūs
Ablativo sg.ambitū pl.ambitibus
Vocativo sg.ambitus pl.ambitūs

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Participio perfecto pasivo de ambiō.

Declinación

[editar]
Declinación de ambitus, ambita, ambitumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.ambitus f.ambita n.ambitum
Genitivo m.ambitī f.ambitae n.ambitī
Dativo m.ambitō f.ambitae n.ambitō
Acusativo m.ambitum f.ambitam n.ambitum
Ablativo m.ambitō f.ambitā n.ambitō
Vocativo m.ambite f.ambita n.ambitum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.ambitī f.ambitae n.ambita
Genitivo m.ambitōrum f.ambitārum n.ambitōrum
Dativo m.ambitīs f.ambitīs n.ambitīs
Acusativo m.ambitōs f.ambitās n.ambita
Ablativo m.ambitīs f.ambitīs n.ambitīs
Vocativo m.ambitī f.ambitae n.ambita

Referencias y notas

[editar]