Ir al contenido

albardar

De Wikcionario, el diccionario libre
albardar
pronunciación (AFI) [alβ̞aɾˈð̞aɾ]
silabación al-bar-dar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

Se documenta por primera vez en 1607.[1] De albarda y el sufijo -ar.

Verbo transitivo

[editar]
1
Enalbardar.[2]

Conjugación

[editar]
Conjugación de albardarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo albardar haber albardado
Gerundio albardando habiendo albardado
Participio albardado
Formas personales
Modo indicativo
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Presente yoalbardo albardas vosalbardás él, ella, ustedalbarda nosotrosalbardamos vosotrosalbardáis ustedes, ellosalbardan
Pretérito imperfecto yoalbardaba albardabas vosalbardabas él, ella, ustedalbardaba nosotrosalbardábamos vosotrosalbardabais ustedes, ellosalbardaban
Pretérito perfecto yoalbardé albardaste vosalbardaste él, ella, ustedalbardó nosotrosalbardamos vosotrosalbardasteis ustedes, ellosalbardaron
Pretérito pluscuamperfecto yohabía albardado habías albardado voshabías albardado él, ella, ustedhabía albardado nosotroshabíamos albardado vosotroshabíais albardado ustedes, elloshabían albardado
Pretérito perfecto compuesto yohe albardado has albardado voshas albardado él, ella, ustedha albardado nosotroshemos albardado vosotroshabéis albardado ustedes, elloshan albardado
Futuro yoalbardaré albardarás vosalbardarás él, ella, ustedalbardará nosotrosalbardaremos vosotrosalbardaréis ustedes, ellosalbardarán
Futuro compuesto yohabré albardado habrás albardado voshabrás albardado él, ella, ustedhabrá albardado nosotroshabremos albardado vosotroshabréis albardado ustedes, elloshabrán albardado
Pretérito anterior yohube albardado hubiste albardado voshubiste albardado él, ella, ustedhubo albardado nosotroshubimos albardado vosotroshubisteis albardado ustedes, elloshubieron albardado
Modo condicional
yo vos él, ella, usted nosotros vosotros ustedes, ellos
Condicional simple yoalbardaría albardarías vosalbardarías él, ella, ustedalbardaría nosotrosalbardaríamos vosotrosalbardaríais ustedes, ellosalbardarían
Condicional compuesto yohabría albardado habrías albardado voshabrías albardado él, ella, ustedhabría albardado nosotroshabríamos albardado vosotroshabríais albardado ustedes, elloshabrían albardado
Modo subjuntivo
que yo que tú que vos que él, que ella, que usted que nosotros que vosotros que ustedes, que ellos
Presente que yoalbarde que túalbardes que vosalbardes, albardés que él, que ella, que ustedalbarde que nosotrosalbardemos que vosotrosalbardéis que ustedes, que ellosalbarden
Pretérito imperfecto que yoalbardara, albardase que túalbardaras, albardases que vosalbardaras, albardases que él, que ella, que ustedalbardara, albardase que nosotrosalbardáramos, albardásemos que vosotrosalbardarais, albardaseis que ustedes, que ellosalbardaran, albardasen
Pretérito perfecto que yohaya albardado que túhayas albardado que voshayas albardado que él, que ella, que ustedhaya albardado que nosotroshayamos albardado que vosotroshayáis albardado que ustedes, que elloshayan albardado
Pretérito pluscuamperfecto que yohubiera albardado, hubiese albardado que túhubieras albardado, hubieses albardado que voshubieras albardado, hubieses albardado que él, que ella, que ustedhubiera albardado, hubiese albardado que nosotroshubiéramos albardado, hubiésemos albardado que vosotroshubierais albardado, hubieseis albardado que ustedes, que elloshubieran albardado, hubiesen albardado
Futuro que yoalbardare que túalbardares que vosalbardares que él, que ella, que ustedalbardare que nosotrosalbardáremos que vosotrosalbardareis que ustedes, que ellosalbardaren
Futuro compuesto que yohubiere albardado que túhubieres albardado que voshubieres albardado que él, que ella, que ustedhubiere albardado que nosotroshubiéremos albardado que vosotroshubiereis albardado que ustedes, que elloshubieren albardado
Modo imperativo
(tú) (vos) (usted) (nosotros) (vosotros) (ustedes)
Presente (tú)albarda (vos)albardá (usted)albarde (nosotros)albardemos (vosotros)albardad (ustedes)albarden
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Asturiano

[editar]
albardar
pronunciación (AFI) [alβ̞aɾˈð̞aɾ]
silabación al-bar-dar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

De albarda y el sufijo -ar.

Verbo transitivo

[editar]
1
Albardar.[3]
2
Llevar, guiar.[3]
3
Hacer mal algo.

Conjugación

[editar]
Conjugación de albardarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo albardar
Gerundio albardando
Participio albardao
Formas personales
Modo indicativo
yo tu él, vusté nós vós ellos
Presente yoalbardo tualbardes él, elli, (v)ustéalbarda nosotrosalbardamos vosotrosalbardáis (v)ustedes, ellosalbarden
Pretérito imperfecto yoalbardaba tualbardabes él, elli, (v)ustéalbardaba nosotrosalbardábamos, albardábemos vosotrosalbardabais, albardabeis (v)ustedes, ellosalbardaben
Pretérito perfecto yoalbardé tualbardasti, albardesti él, elli, (v)ustéalbardó nosotrosalbardemos vosotrosalbardastis, albardestis (v)ustedes, ellosalbardaron
Pretérito pluscuamperfecto yoalbardara, albardare tualbardaras, albardares él, elli, (v)ustéalbardara, albardare nosotrosalbardáramos, albardáremos vosotrosalbardarais, albardareis (v)ustedes, ellosalbardaran, albardaren
Modo potencial
yo tu él, vusté nos vos ellos
Futuro yoalbardaré tualbardarás él, elli, (v)ustéalbardará nosotrosalbardaremos vosotrosalbardaréis (v)ustedes, ellosalbardarán
Condicional simple yoalbardaría tualbardaríes él, elli, (v)ustéalbardaría nosotrosalbardaríamos, albardaríemos vosotrosalbardaríais, albardaríeis (v)ustedes, ellosalbardaríen
Modo subjuntivo
que yo que tu qu'él, que vusté que nos que vos qu'ellos
Presente que yoalbarde que tualbardas, albardes que él, que elli, (v)ustéalbarde que nosotrosalbardemos que vosotrosalbardéis que (v)ustedes, ellosalbardan, albarden
Pretérito que yoalbardara, albardare que tualbardaras, albardares que él, que elli, (v)ustéalbardara, albardare que nosotrosalbardáramos, albardáremos que vosotrosalbardarais, albardareis que (v)ustedes, ellosalbardaran, albardaren
Modo imperativo
(tu) (vusté) (nosotros) (vosotros) (vustedes)
Presente (tu)albarda ((v)usté)albarde (nosotros)albardemos (vosotros)albardái ((v)ustedes)albardan, albarden
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad
albardar
central (AFI) [əl.βərˈda]
valenciano (AFI) [al.baɾˈðaɾ]
baleárico (AFI) [əl.bərˈda]
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba

Etimología

[editar]

Atestiguado desde el siglo XV.[4] De albarda y el sufijo -ar.

Verbo transitivo

[editar]
1
Albardar.[4]

Conjugación

[editar]
Conjugación de albardarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo albardar haver albardat
Gerundio albardant havent albardat
Participio albardat
Formas personales
Modo indicativo
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Presente joalbarde, albart tualbardes el, ella, vostèalbarda nosaltresalbardem, albardam vosaltres, vósalbardeu, albardau ells, elles, vostèsalbarden
Pretérito imperfecto joalbardava tualbardaves el, ella, vostèalbardava nosaltresalbardàvem vosaltres, vósalbardàveu ells, elles, vostèsalbardaven
Pretérito perfecto joalbardí tualbardares el, ella, vostèalbardà nosaltresalbardàrem vosaltres, vósalbardàreu ells, elles, vostèsalbardaren
Pretérito perifrástico jovaig albardat tuvas albardat, vares albardat el, ella, vostèva albardat nosaltresvem albardat, vàrem albardat vosaltres, vósvau albardat, vàreu albardat ells, elles, vostèsvan albardat, varen albardat
Pretérito pluscuamperfecto johavia albardat tuhavies albardat el, ella, vostèhavia albardat nosaltreshavíem albardat vosaltres, vóshavíeu albardat ells, elles, vostèshavien albardat
Pretérito perfecto compuesto johe albardat tuhas albardat el, ella, vostèha albardat nosaltreshem albardat, havem albardat vosaltres, vósheu albardat, haveu albardat ells, elles, vostèshan albardat
Futuro joalbardaré tualbardaràs el, ella, vostèalbardarà nosaltresalbardarem vosaltres, vósalbardareu ells, elles, vostèsalbardaran
Futuro compuesto johauré albardat tuhubràs albardat el, ella, vostèhaurà albardat nosaltreshaurem albardat vosaltres, vóshaureu albardat ells, elles, vostèshauran albardat
Pretérito anterior johaguí albardat, vaig haver albardat tuhagueres albardat, vas haver albardat, vares haver albardat el, ella, vostèhagué albardat, va haver albardat nosaltreshaguérem albardat, vem haver albardat, vàrem haver albardat vosaltres, vóshaguéreu albardat, vau haver albardat, vàreu haver albardat ells, elles, vostèshagueren albardat, van haver albardat, varen haver albardat
Modo condicional
jo tu el, ella, vostè nosaltres vosaltres, vós ells, elles, vostès
Condicional simple joalbardaria tualbardaries el, ella, vostèalbardaria nosaltresalbardaríem vosaltres, vósalbardaríeu ells, elles, vostèsalbardarien
Condicional compuesto johauria albardat, haguera albardat tuhauries albardat, hagueres albardat el, ella, vostèhauria albardat, haguera albardat nosaltreshauríem albardat, haguérem albardat vosaltres, vóshauríeu albardat, haguéreu albardat ells, elles, vostèshaurien albardat, hagueren albardat
Modo subjuntivo
que jo que tu que el, que ella, que vostè que nosaltres que vosaltres, que vós que ells, que elles, que vostès
Presente que joalbardi, albarde que tualbardis, albardes que el, que ella, que vostèalbardi, albarde que nosaltresalbardem que vosaltres, que vósalbardeu que ells, que elles, que vostèsalbardin, albarden
Pretérito imperfecto que joalbardés, albardàs, albardara que tualbardessis, albardesses, albardassis, albardasses, albardares que el, que ella, que vostèalbardés, albardàs, albardara que nosaltresalbardéssim, albardéssem, albardàssim, albardàssem, albardàrem que vosaltres, que vósalbardéssiu, albardésseu, albardàssiu, albardàsseu, albardàreu que ells, que elles, que vostèsalbardessin, albardessen, albardassin, albardassen, albardaren
Pretérito perfecto que johagi albardat, haja albardat que tuhagis albardat, hages albardat que el, que ella, que vostèhagi albardat, haja albardat que nosaltreshàgim albardat, hàgem albardat que vosaltres, que vóshàgiu albardat, hàgeu albardat que ells, que elles, que vostèshagin albardat, hagen albardat
Pretérito perifrástico que jovagi albardat, vaja albardat que tuvagis albardat, vages albardat que el, que ella, que vostèvagi albardat, vaja albardat que nosaltresvàgim albardat, vàgem albardat que vosaltres, que vósvàgiu albardat, vàgeu albardat que ells, que elles, que vostèsvagin albardat, vagen albardat
Pretérito pluscuamperfecto que johagués albardat, haguera albardat que tuhaguessis albardat, haguesses albardat, hagueres albardat que el, que ella, que vostèhagués albardat, haguera albardat que nosaltreshaguéssim albardat, haguéssem albardat, haguérem albardat que vosaltres, que vóshaguéssiu albardat, haguésseu albardat, haguéreu albardat que ells, que elles, que vostèshaguessin albardat, haguessen albardat, hagueren albardat
Pretérito anterior que jovagi haver albardat, vaja haver albardat que tuvagis haver albardat, vages haver albardat que el, que ella, que vostèvagi haver albardat, vaja haver albardat que nosaltresvàgim haver albardat, vàgem haver albardat que vosaltres, que vósvàgiu haver albardat, vàgeu haver albardat que ells, que elles, que vostèsvagin haver albardat, vagen haver albardat
Modo imperativo
(tu) (vostè) (nosaltres) (vosaltres, vós) (vostès)
Presente (tu)albarda (vostè)albardi, albarde (nosaltres)albardem (vosaltres)albardeu, albardau (vostès)albardin, albarden
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Gallego

[editar]
albardar
pronunciación (AFI) [ɑlβ̞aɾˈð̞aɾ]
silabación al-bar-dar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rima

Etimología

[editar]

De albarda y el sufijo -ar.

Verbo transitivo

[editar]
1
Albardar.[5]
2
Vestir con un exceso de ropa.[5]
  • Uso: se emplea también como pronominal albardarse.

Conjugación

[editar]
Conjugación de albardarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo albardar ter albardado
Gerundio albardando tendo albardado
Participio albardado
Formas personales
Modo infinitivo
por . eu por . tu por . ele, por . ela, por . vostede por . nós por . vós por . vostedes, por . eles, por . elas
Infinitivo simple por . eualbardar por . tialbardares por . ele, por . ela, por . vostedealbardar por . nósalbardarmos por . vósalbardardes por . vostedes, por . eles, por . elasalbardaren
Infinitivo compuesto por . euter albardado por . titeres albardado por . ele, por . ela, por . vostedeter albardado por . nóstermos albardado por . vósterdes albardado por . vostedes, por . eles, por . elasteren albardado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Presente eualbardo tialbardas el, el, vostedealbarda nósalbardamos vósalbardades vostedes, eles, elasalbardan
Pretérito imperfecto eualbardaba tialbardabas el, el, vostedealbardaba nósalbardabamos vósalbardabades vostedes, eles, elasalbardaban
Pretérito perfecto eualbardei tialbardaches el, el, vostedealbardou nósalbardamos vósalbardastes vostedes, eles, elasalbardaron
Pretérito pluscuamperfecto eualbardara tialbardaras el, el, vostedealbardara nósalbardaramos vósalbardarades vostedes, eles, elasalbardaran
Pretérito perfecto compuesto euteño albardado tites albardado el, el, vostedeten albardado nóstemos albardado vóstendes albardado vostedes, eles, elasteñen albardado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutiña albardado titiñas albardado el, el, vostedetiña albardado nóstiñamos albardado vóstiñades albardado vostedes, eles, elastiñan albardado
Futuro eualbardarei tialbardarás el, el, vostedealbardará nósalbardaremos vósalbardaredes vostedes, eles, elasalbardarán
Futuro compuesto euterei albardado titerás albardado el, el, vostedeterá albardado nósteremos albardado vósteredes albardado vostedes, eles, elasterán albardado
Pretérito anterior eutiven albardado titiveches albardado el, el, vostedetivo albardado nóstivemos albardado vóstivestes albardado vostedes, eles, elastiveron albardado
Modo condicional
eu tu ele, ela, vostede nós vós vostedes, eles, elas
Condicional simple eualbardaría tialbardarías el, el, vostedealbardaría nósalbardariamos vósalbardariades vostedes, eles, elasalbardarían
Condicional compuesto eutería albardado titerías albardado el, el, vostedetería albardado nósteriamos albardado vósteriades albardado vostedes, eles, elasterían albardado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que vostede que nós que vós que vostedes, que eles, que elas
Presente que eualbarde que tialbardes que ele, que ela, que vostedealbarde que nósalbardemos que vósalbardedes que vostedes, que eles, que elasalbarden
Pretérito imperfecto que eualbardase que tialbardases que ele, que ela, que vostedealbardase que nósalbardásemos que vósalbardásedes que vostedes, que eles, que elasalbardasen
Pretérito perfecto que euteña albardado que titeñas albardado que ele, que ela, que vostedeteña albardado que nósteñamos albardado que vósteñades albardado que vostedes, que eles, que elasteñan albardado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivese albardado que titiveses albardado que ele, que ela, que vostedetivese albardado que nóstivésemos albardado que vóstivésedes albardado que vostedes, que eles, que elastivesen albardado
Futuro que eualbardar que tialbardares que ele, que ela, que vostedealbardar que nósalbardarmos que vósalbardardes que vostedes, que eles, que elasalbardaren
Futuro compuesto que eutiver albardado que titiveres albardado que ele, que ela, que vostedetiver albardado que nóstivermos albardado que vóstiverdes albardado que vostedes, que eles, que elastiveren albardado
Modo imperativo
(tu) (vostede) (nós) (vós) (vostedes)
Presente (ti)albarda (vostede)albarde (nós)albardemos (vós)albardade (vostedes)albarden
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad
albardar
brasilero (AFI) /aw.baʁˈdaʁ/
europeo (AFI) /al.bɐɾˈdaɾ/
silabación al-bar-dar
acentuación aguda
longitud silábica trisílaba
rimas ,

Etimología

[editar]

De albarda y el sufijo -ar.

Verbo transitivo

[editar]
1
Domar, amansar.[6]
2
Albardar.[6]

Conjugación

[editar]
Conjugación de albardarparadigma: amar (regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo albardar ter albardado
Gerundio albardando tendo albardado
Participio albardado
Formas personales
Modo infinitivo
por eu por tu por ele, por ela, por você por nós por vós por vocês, por eles, por elas
Infinitivo simple por eualbardar por tualbardares por ele, por ela, por vocêalbardar por nósalbardarmos por vósalbardardes por vocês, por eles, por elasalbardarem
Infinitivo compuesto por euter albardado por tuteres albardado por ele, por ela, por vocêter albardado por nóstermos albardado por vósterdes albardado por vocês, por eles, por elasterem albardado
Modo indicativo
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Presente eualbardo tualbardas ele, ela, vocêalbarda nósalbardamos vósalbardais vocês, eles, elasalbardam
Pretérito imperfecto eualbardava tualbardavas ele, ela, vocêalbardava nósalbardávamos vósalbardáveis vocês, eles, elasalbardavam
Pretérito perfecto eualbardei tualbardaste ele, ela, vocêalbardou nósalbardamosBR, albardámosPT vósalbardastes vocês, eles, elasalbardaram
Pretérito pluscuamperfecto eualbardara tualbardaras ele, ela, vocêalbardara nósalbardáramos vósalbardáreis vocês, eles, elasalbardaram
Pretérito perfecto compuesto eutenho albardado tutens albardado ele, ela, vocêtem albardado nóstemos albardado vóstendes albardado vocês, eles, elastêm albardado
Pretérito pluscuamperfecto compuesto eutinha albardado tutinhas albardado ele, ela, vocêtinha albardado nóstínhamos albardado vóstínheis albardado vocês, eles, elastinham albardado
Futuro eualbardarei tualbardarás ele, ela, vocêalbardará nósalbardaremos vósalbardareis vocês, eles, elasalbardarão
Futuro compuesto euterei albardado tuterás albardado ele, ela, vocêterá albardado nósteremos albardado vóstereis albardado vocês, eles, elasterão albardado
Pretérito anterior eutive albardado tutiveste albardado ele, ela, vocêteve albardado nóstivemos albardado vóstivestes albardado vocês, eles, elastiveram albardado
Modo condicional
eu tu ele, ela, você nós vós vocês, eles, elas
Condicional simple eualbardaria tualbardarias ele, ela, vocêalbardaria nósalbardaríamos vósalbardaríeis vocês, eles, elasalbardariam
Condicional compuesto euteria albardado tuterias albardado ele, ela, vocêteria albardado nósteríamos albardado vósteríeis albardado vocês, eles, elasteriam albardado
Modo subjuntivo
que eu que tu que ele, que ela, que você que nós que vós que vocês, que eles, que elas
Presente que eualbarde que tualbardes que ele, que ela, que vocêalbarde que nósalbardemos que vósalbardeis que vocês, que eles, que elasalbardem
Pretérito imperfecto que eualbardasse que tualbardasses que ele, que ela, que vocêalbardasse que nósalbardássemos que vósalbardásseis que vocês, que eles, que elasalbardassem
Pretérito perfecto que eutenha albardado que tutenhas albardado que ele, que ela, que vocêtenha albardado que nóstenhamos albardado que vóstenhais albardado que vocês, que eles, que elastenham albardado
Pretérito pluscuamperfecto que eutivesse albardado que tutivesses albardado que ele, que ela, que vocêtivesse albardado que nóstivéssemos albardado que vóstivésseis albardado que vocês, que eles, que elastivessem albardado
Futuro que eualbardar que tualbardares que ele, que ela, que vocêalbardar que nósalbardarmos que vósalbardardes que vocês, que eles, que elasalbardarem
Futuro compuesto que eutiver albardado que tutiveres albardado que ele, que ela, que vocêtiver albardado que nóstivermos albardado que vóstiverdes albardado que vocês, que eles, que elastiverem albardado
Modo imperativo
(tu) (você) (nós) (vós) (vocês)
Presente (tu)albarda (você)albarde (nós)albardemos (vós)albardai (vocês)albardem
Leyenda: † arcaico, x no normativo, PART se usa más como participio, ADJ se usa más como adjetivo, cambio ortográfico, irregularidad

Véase también

[editar]

Referencias y notas

[editar]
  1. «Corpus del Diccionario histórico de la lengua española». Editado por: Real Academia Española. 2013. Obtenido de: https://apps.rae.es/CNDHE.
  2. «albardar» en Diccionario de la lengua española. Página 46. Editorial: Calpe. 15.ª ed, Madrid, 1925.
  3. 1 2 «albardar» en Diccionariu de l’Academia de la Llingua Asturiana. Editorial: Academia de la Llingua Asturiana. Oviedo. ISBN: 9788481682083.
  4. 1 2 «albardar» en Gran diccionari de la llengua catalana. Editorial: Institut d'Estudis Catalans. Barcelona, 1998.
  5. 1 2 «albardar» en Dicionario da Real Academia Galega. Editorial: Real Academia Galega. Coruña, 2017. ISBN: 9788487987809.
  6. 1 2 «albardar» en Dicionário Priberam da Língua Portuguesa.