Ir al contenido

aequus

De Wikcionario, el diccionario libre
aequus
clásico (AFI) /ˈaɪ.kʷus/
eclesiástico (AFI) /ˈe.kwus/
silabación ae-quus
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
variantes aecus[1]
rimas e.kwus, aɪ.kʷus

Etimología

[editar]

De origen incierto; latín arcaico aiquos,[2] protoitálico probablemente *aikʷos.[3] Pott lo relaciona con el sánscrito एक (ēka, "uno, uniforme").[4]

Adjetivo

[editar]
 Comparación
Comparativo:  aequior
Superlativo:  aequissimus
1
Llano, plano en sentido horizontal.[5]
2
Igual.[5]
3
Justo, equitativo.[5]

Información adicional

[editar]

Declinación

[editar]
Declinación de aequus, aequa, aequumtipo: primera y segunda declinación []
Singular
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.aequus f.aequa n.aequum
Genitivo m.aequī f.aequae n.aequī
Dativo m.aequō f.aequae n.aequō
Acusativo m.aequum f.aequam n.aequum
Ablativo m.aequō f.aequā n.aequō
Vocativo m.aeque f.aequa n.aequum
Plural
Masculino Femenino Neutro
Nominativo m.aequī f.aequae n.aequa
Genitivo m.aequōrum f.aequārum n.aequōrum
Dativo m.aequīs f.aequīs n.aequīs
Acusativo m.aequōs f.aequās n.aequa
Ablativo m.aequīs f.aequīs n.aequīs
Vocativo m.aequī f.aequae n.aequa

Referencias y notas

[editar]
  1. preclásico
  2. Senatus consultum de Bacchanalibus. Obtenido de: Senatus Consultum de Baccanalibus.
  3. Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the Other Italic Languages. Página 27. Editorial: Leiden. Brill, 2008. ISBN: 9789004167971.
  4. August Friedrich Pott. Etymologische Forschungen auf dem Gebiete der indogermanischen Sprachen. 1802.
  5. 1 2 3 Alfred Ernout & Antoine Meillet. Dictionnaire étymologique de la langue latine: histoire des mots. Página 11. Editorial: Klincksieck. 4.ª ed, París, 1959. ISBN: 2252033592.