utensilis
Appearance
Catalan
[edit]Noun
[edit]utensilis
Latin
[edit]Etymology
[edit]From ūtor, perhaps with an ending rebracketed from other adjectives in ēnsilis. Compare ūtilis.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [uːˈtẽː.sɪ.lɪs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [uˈtɛn.si.lis]
Adjective
[edit]ūtēnsilis (neuter ūtēnsile); third-declension two-termination adjective
- (rare) useful
- Synonyms: opportūnus, commodus, habilis, idōneus, conveniēns, ūtilis, aptus, salūber
- Antonyms: incommodus, inūtilis, ineptus, irritus, ingrātus, gratuitus
- 116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, Rerum rusticarum 1.2.6:
- Illic in semenstri die aut nocte quem ad modum quicquam seri aut alescere aut meti possit? Contra quid in Italia utensile non modo non nascitur, sed etiam non egregium fit?
- There, where either day or night is six month long, how may anything be set, grown and harvested? Now, what useful thing might not in Italy be found, aye and the best at that?
- Illic in semenstri die aut nocte quem ad modum quicquam seri aut alescere aut meti possit? Contra quid in Italia utensile non modo non nascitur, sed etiam non egregium fit?
Declension
[edit]Third-declension two-termination adjective.
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| masc./fem. | neuter | masc./fem. | neuter | ||
| nominative | ūtēnsilis | ūtēnsile | ūtēnsilēs | ūtēnsilia | |
| genitive | ūtēnsilis | ūtēnsilium | |||
| dative | ūtēnsilī | ūtēnsilibus | |||
| accusative | ūtēnsilem | ūtēnsile | ūtēnsilīs ūtēnsilēs |
ūtēnsilia | |
| ablative | ūtēnsilī | ūtēnsilibus | |||
| vocative | ūtēnsilis | ūtēnsile | ūtēnsilēs | ūtēnsilia | |
Derived terms
[edit]Descendants
[edit]References
[edit]- “utensilis”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “utensilis”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “utensilis”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.