sceptyk

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *speḱ-

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *spéḱyeti

Proto-Hellenic *sképťomai

Ancient Greek σκέπτομαι (sképtomai)

Proto-Indo-European *-kos

Proto-Hellenic *-kos

Ancient Greek -κός (-kós)

Ancient Greek -ικός (-ikós)

Ancient Greek σκεπτικός (skeptikós)bor.

Middle French sceptique

French sceptiquebor.

Polish sceptyk

Borrowed from French sceptique.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈst͡sɛp.tɘk/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛptɘk
• Syllabification: scep‧tyk

Noun

sceptyk m pers (female equivalent sceptyczka)

1. skeptic (someone who habitually doubts beliefs and claims)

Declension

Declension of sceptyk

	singular	plural
nominative	sceptyk	sceptycy/sceptyki (deprecative)
genitive	sceptyka	sceptyków
dative	sceptykowi	sceptykom
accusative	sceptyka	sceptyków
instrumental	sceptykiem	sceptykami
locative	sceptyku	sceptykach
vocative	sceptyku	sceptycy

Related terms

adjective

• sceptyczny

adverb

• sceptycznie

nouns

• sceptycyzm
• sceptyczność

Further reading

• “sceptyk”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “sceptyk”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)