rífa

See also: rifa, RIFA, rifá, rifà, and rifa'

Icelandic

Etymology

From Old Norse rífa, from Proto-Germanic *rīfaną. Cognate with the English rive, Danish rive, Norwegian rive.

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈriːva]

  Rhymes: -iːva

Verb

rífa (strong verb, third-person singular past indicative reif, third-person plural past indicative rifu, supine rifið)

1. to rip, tear

   Að rífa í sundur. ― To rip apart.

2. to grab or pull at forcefully

Conjugation

rífa – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að rífa
supine sagnbót		rifið
present participle lýsingarháttur nútíðar		rífandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	ríf	reif		rífi	rifi
	þú	rífur	reifst		rífir	rifir
	hann, hún, það	rífur	reif		rífi	rifi
plural	við	rífum	rifum		rífum	rifum
	þið	rífið	rifuð		rífið	rifuð
	þeir, þær, þau	rífa	rifu		rífi	rifu
		imperative boðháttur
singular	þú	ríf (þú), rífðu
plural	þið	rífið (þið), rífiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

rífast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að rífast
supine sagnbót		rifist
present participle lýsingarháttur nútíðar		rífandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	rífst	reifst		rífist	rifist
	þú	rífst	reifst		rífist	rifist
	hann, hún, það	rífst	reifst		rífist	rifist
plural	við	rífumst	rifumst		rífumst	rifumst
	þið	rífist	rifust		rífist	rifust
	þeir, þær, þau	rífast	rifust		rífist	rifust
		imperative boðháttur
singular	þú	rífst (þú), rífstu
plural	þið	rífist (þið), rífisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

rifinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	rifinn	rifin	rifið	rifnir	rifnar	rifin
accusative (þolfall)	rifinn	rifna	rifið	rifna	rifnar	rifin
dative (þágufall)	rifnum	rifinni	rifnu	rifnum	rifnum	rifnum
genitive (eignarfall)	rifins	rifinnar	rifins	rifinna	rifinna	rifinna
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	rifni	rifna	rifna	rifnu	rifnu	rifnu
accusative (þolfall)	rifna	rifnu	rifna	rifnu	rifnu	rifnu
dative (þágufall)	rifna	rifnu	rifna	rifnu	rifnu	rifnu
genitive (eignarfall)	rifna	rifnu	rifna	rifnu	rifnu	rifnu

Derived terms

• rífast

Related terms

• rifja

Further reading

• Ásgeir Blöndal Magnússon (1989), “rífa”, in Íslensk orðsifjabók, Reykjavík: Árni Magnússon Institute for Icelandic Studies, →ISBN (Available at Málið.is under the “Eldri orðabækur” tab.)