piekło

Old Polish

Alternative forms

• piekieł, pkieł

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *pьkъlъder.

Old Czech peklobor.

Old Polish piekło

Borrowed from Old Czech peklo, from Proto-Slavic *pьkъlъ. First attested in the 14th century. The meaning of “hell” originated in Old Czech, which is a semantic loan of Middle High German pech (“tar, pitch; hell”).

Pronunciation

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /pʲɛkɫɔ/
• IPA^(key): (15^th CE) /pʲɛkɫɔ/

Noun

piekło n

1. (religion, attested in Lesser Poland) hell (place of torment in the afterlife)
   • c. 1301-1350, Kazania świętokrzyskie‎^{scan transliteration, transcription}, Miechów, page cr 14:

     U tem to mesce Corrozaim, v peckle uekuiem, ... utonølo

     [W tem to mieście Korozaim, w piekle wiekujem, ... utonęło]

2. (Christianity, attested in Lesser Poland) afterlife (place of residence of the souls of the righteous before the resurrection of Christ)
   • Beginning of the 15th century, Łukasz z Wielkiego Koźmina, Kazania gnieźnieńskie‎^{transliteration, transcription}, Krakow, page 2b:

     Isczy gest ono bilo pkel rosbilo a fszytkycz svøthe gestcy ono sz nego bilo vipusczylo

     [Iżci jest ono było pkieł rozbiło a wszytkić święte jestci ono s niego było wypuściło]

Derived terms

adjectives

• piekielny
• piekłowy

noun

• piekielnik

Descendants

• Polish: piekło

References

• Bożena Sieradzka-Baziur, et al., editors (2011–2015), “piekło, piekieł, pkieł”, in Słownik pojęciowy języka staropolskiego [Conceptual Dictionary of Old Polish] (in Polish), Kraków: IJP PAN, →ISBN

Polish

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈpjɛ.kwɔ/

• (Lesser Poland):
  • (Kielce) IPA^(key): [ˈpjɛ.kwɔ]

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛkwɔ
• Syllabification: pie‧kło

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Slavic *pьkъlъder.

Old Czech peklobor.

Old Polish piekło

Polish piekło

Inherited from Old Polish piekło.

Noun

piekło n (diminutive piekiełko)

1. (religion) hell (place of torment in the afterlife)

   Coordinate terms: niebo (“heaven”), raj (“paradise”)

2. (Kielce) synonym of czworak (“type of building”)

Declension

Declension of piekło

	singular	plural
nominative	piekło	piekła
genitive	piekła	piekieł
dative	piekłu	piekłom
accusative	piekło	piekła
instrumental	piekłem	piekłami
locative	piekle	piekłach
vocative	piekło	piekła

Derived terms

adjective

• piekielny

adverb

• piekielnie

noun

• piekielnik

verb

• pieklić

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

piekło

1. third-person singular neuter past of piec

Further reading

• “piekło”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “piekło”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)
• Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “piekło”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
• “PIEKŁO”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 28.10.2008
• Samuel Bogumił Linde (1807–1814), “piekło”, in Słownik języka polskiego
• Aleksander Zdanowicz (1861), “piekło”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
• A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1908), “piekło”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 4, Warsaw, page 147
• Wanda Decyk-Zięba, editor (2018-2022), “piekło”, in Dydaktyczny Słownik Etymologiczno-historyczny Języka Polskiego [A Didactic, Historical, Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish), →ISBN
• Zygmunt Wasilewski (1895), “piekło”, in “Słowniczek wyrazów ludowych we wsi Jaksicach”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 5, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 94