okocić

Polish

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₃ebʰi

Proto-Balto-Slavic *ab

Proto-Slavic *o(b)

Proto-Slavic *o(b)-

Old Polish o-

Polish o-

Polish kocić

Polish okocić

From o- + kocić.

okocić pf (imperfective kocić)

Conjugation of *okocić* pf
	person	singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		okocić
future tense	1^st	okocę			okocimy
	2^nd	okocisz			okocicie
	3^rd	okoci			okocą
	impersonal	okoci się
past tense	1^st	okociłem, -(e)m okocił	okociłam, -(e)m okociła	okociłom, -(e)m okociło	okociliśmy, -(e)śmy okocili	okociłyśmy, -(e)śmy okociły
	2^nd	okociłeś, -(e)ś okocił	okociłaś, -(e)ś okociła	okociłoś, -(e)ś okociło	okociliście, -(e)ście okocili	okociłyście, -(e)ście okociły
	3^rd	okocił	okociła	okociło	okocili	okociły
	impersonal	okocono
conditional	1^st	okociłbym, bym okocił	okociłabym, bym okociła	okociłobym, bym okociło	okocilibyśmy, byśmy okocili	okociłybyśmy, byśmy okociły
	2^nd	okociłbyś, byś okocił	okociłabyś, byś okociła	okociłobyś, byś okociło	okocilibyście, byście okocili	okociłybyście, byście okociły
	3^rd	okociłby, by okocił	okociłaby, by okociła	okociłoby, by okociło	okociliby, by okocili	okociłyby, by okociły
	impersonal	okocono by
imperative	1^st	niech okocę			okoćmy
	2^nd	okoć			okoćcie
	3^rd	niech okoci			niech okocą
anterior adverbial participle		okociwszy
verbal noun		okocenie

adjectives

nouns