kroppa

Finnish

Etymology

From Swedish kropp.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkropːɑ/, [ˈkro̞pːɑ̝]
• Rhymes: -opːɑ
• Syllabification^(key): krop‧pa
• Hyphenation^(key): krop‧pa

Noun

kroppa (colloquial)

1. body (physical structure of a human)

Declension

Inflection of kroppa (Kotus type 10*B/koira, pp–p gradation)
nominative		kroppa	kropat
genitive		kropan	kroppien
partitive		kroppaa	kroppia
illative		kroppaan	kroppiin
		singular	plural
nominative		kroppa	kropat
accusative	nom.	kroppa	kropat
	gen.	kropan
genitive		kropan	kroppien kroppain rare
partitive		kroppaa	kroppia
inessive		kropassa	kropissa
elative		kropasta	kropista
illative		kroppaan	kroppiin
adessive		kropalla	kropilla
ablative		kropalta	kropilta
allative		kropalle	kropille
essive		kroppana	kroppina
translative		kropaksi	kropiksi
abessive		kropatta	kropitta
instructive		—	kropin
comitative		See the possessive forms below.

Possessive forms of kroppa (Kotus type 10*B/koira, pp–p gradation)

first-person singular possessor singular plural nominative kroppani kroppani accusative nom. kroppani kroppani gen. kroppani genitive kroppani kroppieni kroppaini rare partitive kroppaani kroppiani inessive kropassani kropissani elative kropastani kropistani illative kroppaani kroppiini adessive kropallani kropillani ablative kropaltani kropiltani allative kropalleni kropilleni essive kroppanani kroppinani translative kropakseni kropikseni abessive kropattani kropittani instructive — — comitative — kroppineni second-person singular possessor singular plural nominative kroppasi kroppasi accusative nom. kroppasi kroppasi gen. kroppasi genitive kroppasi kroppiesi kroppaisi rare partitive kroppaasi kroppiasi inessive kropassasi kropissasi elative kropastasi kropistasi illative kroppaasi kroppiisi adessive kropallasi kropillasi ablative kropaltasi kropiltasi allative kropallesi kropillesi essive kroppanasi kroppinasi translative kropaksesi kropiksesi abessive kropattasi kropittasi instructive — — comitative — kroppinesi first-person plural possessor singular plural nominative kroppamme kroppamme accusative nom. kroppamme kroppamme gen. kroppamme genitive kroppamme kroppiemme kroppaimme rare partitive kroppaamme kroppiamme inessive kropassamme kropissamme elative kropastamme kropistamme illative kroppaamme kroppiimme adessive kropallamme kropillamme ablative kropaltamme kropiltamme allative kropallemme kropillemme essive kroppanamme kroppinamme translative kropaksemme kropiksemme abessive kropattamme kropittamme instructive — — comitative — kroppinemme second-person plural possessor singular plural nominative kroppanne kroppanne accusative nom. kroppanne kroppanne gen. kroppanne genitive kroppanne kroppienne kroppainne rare partitive kroppaanne kroppianne inessive kropassanne kropissanne elative kropastanne kropistanne illative kroppaanne kroppiinne adessive kropallanne kropillanne ablative kropaltanne kropiltanne allative kropallenne kropillenne essive kroppananne kroppinanne translative kropaksenne kropiksenne abessive kropattanne kropittanne instructive — — comitative — kroppinenne third-person possessor singular plural nominative kroppansa kroppansa accusative nom. kroppansa kroppansa gen. kroppansa genitive kroppansa kroppiensa kroppainsa rare partitive kroppaansa kroppiaan kroppiansa inessive kropassaan kropassansa kropissaan kropissansa elative kropastaan kropastansa kropistaan kropistansa illative kroppaansa kroppiinsa adessive kropallaan kropallansa kropillaan kropillansa ablative kropaltaan kropaltansa kropiltaan kropiltansa allative kropalleen kropallensa kropilleen kropillensa essive kroppanaan kroppanansa kroppinaan kroppinansa translative kropakseen kropaksensa kropikseen kropiksensa abessive kropattaan kropattansa kropittaan kropittansa instructive — — comitative — kroppineen kroppinensa

Synonyms

• keho
• ruumis
• vartalo

Derived terms

compounds

• hyväkroppainen
• kroppakauhu

Further reading

• “kroppa”, in Kielitoimiston sanakirja [Dictionary of Contemporary Finnish]‎^[1] (in Finnish) (online dictionary, continuously updated), Kotimaisten kielten keskuksen verkkojulkaisuja 35, Helsinki: Kotimaisten kielten tutkimuskeskus (Institute for the Languages of Finland), 2004–, retrieved 2 July 2023

Icelandic

Etymology

Compare English crop, which is ultimately related to Proto-Germanic *kruppaz.

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈkʰrɔhpa]
• Rhymes: -ɔhpa

Verb

kroppa (weak verb, third-person singular past indicative kroppaði, supine kroppað)

1. to pick [intransitive or with accusative]
   • 2004 Icelandic Web of Science: Af hverju skilja sár eftir sig ör? (“Why do wounds scar?”)

     Ef kroppað er í sár á meðan það er að gróa grær það hægar og getur örið sem myndast legið dýpra fyrir vikið.

     A picked wound heals slower and the resulting scar may form deeper for that reason.

   Að kroppa kjöt af beini. ― To pick a bone.

   Hættu að kroppa í sárið. ― Stop picking the wound.

2. (of birds) to peck, to crop [intransitive or with accusative]
   • 1928, Krummavísa (“Raven Song”, on the Icelandic Wikisource) by Jón Ásgeirsson

     Krummi krunkar úti,
     kallar á nafna sinn:
     „Ég fann höfud af hrúti
     hrygg og gæruskinn.“
     Komdu nú og kroppaðu með mér,
     krummi nafni minn.

     “Krummi croaks outside,
     calling his namesake:
     ‘I found the head of a ram,
     backbone and sheepskin.’
     Come now and peck with me,
     Krummi, my namesake.”

3. to graze [intransitive or with accusative]

   Synonym: bíta gras

Conjugation

kroppa – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að kroppa
supine sagnbót		kroppað
present participle lýsingarháttur nútíðar		kroppandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	kroppa	kroppaði		kroppi	kroppaði
	þú	kroppar	kroppaðir		kroppir	kroppaðir
	hann, hún, það	kroppar	kroppaði		kroppi	kroppaði
plural	við	kroppum	kroppuðum		kroppum	kroppuðum
	þið	kroppið	kroppuðuð		kroppið	kroppuðuð
	þeir, þær, þau	kroppa	kroppuðu		kroppi	kroppuðu
		imperative boðháttur
singular	þú	kroppa (þú), kroppaðu
plural	þið	kroppið (þið), kroppiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

kroppast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að kroppast
supine sagnbót		kroppast
present participle lýsingarháttur nútíðar		kroppandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	kroppast	kroppaðist		kroppist	kroppaðist
	þú	kroppast	kroppaðist		kroppist	kroppaðist
	hann, hún, það	kroppast	kroppaðist		kroppist	kroppaðist
plural	við	kroppumst	kroppuðumst		kroppumst	kroppuðumst
	þið	kroppist	kroppuðust		kroppist	kroppuðust
	þeir, þær, þau	kroppast	kroppuðust		kroppist	kroppuðust
		imperative boðháttur
singular	þú	kroppast (þú), kroppastu
plural	þið	kroppist (þið), kroppisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

kroppaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	kroppaður	kroppuð	kroppað	kroppaðir	kroppaðar	kroppuð
accusative (þolfall)	kroppaðan	kroppaða	kroppað	kroppaða	kroppaðar	kroppuð
dative (þágufall)	kroppuðum	kroppaðri	kroppuðu	kroppuðum	kroppuðum	kroppuðum
genitive (eignarfall)	kroppaðs	kroppaðrar	kroppaðs	kroppaðra	kroppaðra	kroppaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	kroppaði	kroppaða	kroppaða	kroppuðu	kroppuðu	kroppuðu
accusative (þolfall)	kroppaða	kroppuðu	kroppaða	kroppuðu	kroppuðu	kroppuðu
dative (þágufall)	kroppaða	kroppuðu	kroppaða	kroppuðu	kroppuðu	kroppuðu
genitive (eignarfall)	kroppaða	kroppuðu	kroppaða	kroppuðu	kroppuðu	kroppuðu

Derived terms

• kroppa í