Jump to content

karam

From Wiktionary, the free dictionary
See also: Karam, kaŗam, kárám, and kārām

English

[edit]

Noun

[edit]

karam

  1. The tree Adina cordifolia.
    • 1918, James George Frazer, Folk-Lore In The Old Testament, volume 1, page 21:
      So Prince Earth-worm secured Prince Tortoies with chains and raised the earth on his back, and in a short time there was an island in the midst of the waters. Thakur Jiu then caused a karam tree to spring up, and at the foot of the karam tree he caused sirom grass to grow. He then caused dhobi grass to spring up, after which he covered the earth with all kinds of trees and herbs. In this manner the earth became firm and stable.
    • 1964, Victor Rosner, “The Marriage Ceremonies of the Telia Nagesia of Jashpur, India”, in Anthropos, volume 59, number 3:
      The bride is given a comb made locally of karam wood, bracelets, chawar, which is a braid of false hair, and a blouse

Indonesian

[edit]
Indonesian Wikipedia has an article on:
Wikipedia id

Etymology

[edit]

Inherited from Malay karam, Proto-Austronesian *kaɣəm.

Pronunciation

[edit]

Verb

[edit]

karam

  1. to be wrecked at sea

Derived terms

[edit]

Further reading

[edit]

Latvian

[edit]

Noun

[edit]

karam m

  1. dative singular of karš

Verb

[edit]

karam

  1. first-person plural present indicative of kārt

Lower Sorbian

[edit]

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

karam

  1. dative plural of kara

Serbo-Croatian

[edit]

Verb

[edit]

karam (Cyrillic spelling карам)

  1. first-person singular present of karati

Turkish

[edit]

Noun

[edit]

karam

  1. first-person singular possessive of kara

Usage notes

[edit]
  • When this word is pronounced, the stress is on the last syllable: karam. (The pronunciation with stress on the penultimate syllable, karam, means "I am [a(n)/the] land.")

Uzbek

[edit]
Uzbek Wikipedia has an article on:
Wikipedia uz
Other scripts
Arabic Afghan Uzbek
Yangi Imlo
Cyrillic карам
Latin

Pronunciation

[edit]
  • Hyphenation: ka‧ram

Etymology 1

[edit]

Inherited from Chagatai کرم (krm), from Classical Persian کرم (karam), from Ancient Greek κράμβη (krámbē, cabbage).

Noun

[edit]

karam (plural karamlar)

  1. cabbage

Etymology 2

[edit]

Borrowed from Arabic كَرَم (karam, generosity).

Noun

[edit]

karam (plural karamlar)

  1. grace, goodness
Declension
[edit]
Declension of karam
singular plural
nominative karam karamlar
genitive karamning karamlarning
dative karamga karamlarga
definite accusative karamni karamlarni
locative karamda karamlarda
ablative karamdan karamlardan
similative karamdek karamlardek
Possessive forms of karam
1st person singular
singular plural
nominative karamim karamlarim
genitive karamimning karamlarimning
dative karamimga karamlarimga
definite accusative karamimni karamlarimni
locative karamimda karamlarimda
ablative karamimdan karamlarimdan
similative karamimdek karamlarimdek
2nd person singular
singular plural
nominative karaming karamlaring
genitive karamingning karamlaringning
dative karamingga karamlaringga
definite accusative karamingni karamlaringni
locative karamingda karamlaringda
ablative karamingdan karamlaringdan
similative karamingdek karamlaringdek
3rd person singular
singular plural
nominative karami karamlari
genitive karamining karamlarining
dative karamiga karamlariga
definite accusative karamini karamlarini
locative karamida karamlarida
ablative karamidan karamlaridan
similative karamidek karamlaridek
1st person plural
singular plural
nominative karamimiz karamlarimiz
genitive karamimizning karamlarimizning
dative karamimizga karamlarimizga
definite accusative karamimizni karamlarimizni
locative karamimizda karamlarimizda
ablative karamimizdan karamlarimizdan
similative karamimizdek karamlarimizdek
2nd person plural
singular plural
nominative karamingiz karamlaringiz
genitive karamingizning karamlaringizning
dative karamingizga karamlaringizga
definite accusative karamingizni karamlaringizni
locative karamingizda karamlaringizda
ablative karamingizdan karamlaringizdan
similative karamingizdek karamlaringizdek
3rd person plural
singular plural
nominative karami karamlari
genitive karamining karamlarining
dative karamiga karamlariga
definite accusative karamini karamlarini
locative karamida karamlarida
ablative karamidan karamlaridan
similative karamidek karamlaridek

Further reading

[edit]

Yami

[edit]

Noun

[edit]

karam

  1. mouse