gescheiden

Dutch

Pronunciation

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛi̯dən

Adjective

gescheiden (not comparable)

1. physically separated, detached, severed

   Bij een onthoofding wordt het hoofd gewelddadig van het lichaam gescheiden

   At a decapatition the head is violently severed from the body

2. (figuratively) separate, distinct

   Ik probeer mijn persoonlijk leven gescheiden te houden van mijn werk.

   I try to keep my personal life separate from work.

3. divorced, no longer married (of a person or couple)

Declension

Declension of gescheiden
uninflected	gescheiden
inflected	gescheiden
comparative	—
		positive
predicative/adverbial		gescheiden
indefinite	m./f. sing.	gescheiden
	n. sing.	gescheiden
	plural	gescheiden
definite		gescheiden
partitive		gescheidens

Derived terms

• gescheidene m or f

Descendants

• Negerhollands: geskied, giskit

Participle

gescheiden

1. past participle of scheiden

Declension

Declension of gescheiden
uninflected	gescheiden
inflected	gescheiden
		positive
predicative/adverbial		gescheiden
indefinite	m./f. sing.	gescheiden
	n. sing.	gescheiden
	plural	gescheiden
definite		gescheiden
partitive		gescheidens

Anagrams

• geschieden

German

Adjective

gescheiden

1. inflection of gescheid:
   1. strong genitive masculine/neuter singular
   2. weak/mixed genitive/dative all-gender singular
   3. strong/weak/mixed accusative masculine singular
   4. strong dative plural
   5. weak/mixed all-case plural