Jump to content

figlinus

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

    From figulus (potter) + -īnus (-ine, adjectival suffix).

    Pronunciation

    [edit]

    Adjective

    [edit]

    figlīnus (feminine figlīna, neuter figlīnum); first/second-declension adjective

    1. of or pertaining to a potter
      Synonym: figulāris
      • 116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, Rerum rusticarum 3.9.3:
         [], et quod exstat ulcus, oblinunt figlina creta.
         [], and they apply potter's clay to the wound that remains.
      • 77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 35.66:
        fecit et figlina opera, quae sola in Ambracia relicta sunt, cum inde Musas Fulvius Nobilior Romam transferret.
        Musas Fulvius Nobilior brought to Rome the pottery works that were the only ones left in Ambracia.

    Inflection

    [edit]

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative figlīnus figlīna figlīnum figlīnī figlīnae figlīna
    genitive figlīnī figlīnae figlīnī figlīnōrum figlīnārum figlīnōrum
    dative figlīnō figlīnae figlīnō figlīnīs
    accusative figlīnum figlīnam figlīnum figlīnōs figlīnās figlīna
    ablative figlīnō figlīnā figlīnō figlīnīs
    vocative figlīne figlīna figlīnum figlīnī figlīnae figlīna

    Derived terms

    [edit]
    [edit]

    References

    [edit]