figlinus
Appearance
Latin
[edit]Alternative forms
[edit]- figulīnus (uncontracted)
Etymology
[edit]Etymology tree
From figulus (“potter”) + -īnus (“-ine”, adjectival suffix).
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [fɪˈɡliː.nʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [fiˈɡliː.nus]
Adjective
[edit]figlīnus (feminine figlīna, neuter figlīnum); first/second-declension adjective
- of or pertaining to a potter
- Synonym: figulāris
- 116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, Rerum rusticarum 3.9.3:
- […], et quod exstat ulcus, oblinunt figlina creta.
- […], and they apply potter's clay to the wound that remains.
- […], et quod exstat ulcus, oblinunt figlina creta.
- 77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 35.66:
- fecit et figlina opera, quae sola in Ambracia relicta sunt, cum inde Musas Fulvius Nobilior Romam transferret.
- Musas Fulvius Nobilior brought to Rome the pottery works that were the only ones left in Ambracia.
- fecit et figlina opera, quae sola in Ambracia relicta sunt, cum inde Musas Fulvius Nobilior Romam transferret.
Inflection
[edit]First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | figlīnus | figlīna | figlīnum | figlīnī | figlīnae | figlīna | |
| genitive | figlīnī | figlīnae | figlīnī | figlīnōrum | figlīnārum | figlīnōrum | |
| dative | figlīnō | figlīnae | figlīnō | figlīnīs | |||
| accusative | figlīnum | figlīnam | figlīnum | figlīnōs | figlīnās | figlīna | |
| ablative | figlīnō | figlīnā | figlīnō | figlīnīs | |||
| vocative | figlīne | figlīna | figlīnum | figlīnī | figlīnae | figlīna | |
Derived terms
[edit]Related terms
[edit]References
[edit]- “figlinus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press