eşil

See also: esil and əsil

Gagauz

Cyrillic		ешил

Alternative forms

• eșil (pre-1950's spelling)

Etymology

Inherited from Old Anatolian Turkish یاشل (yaşıl), from Proto-Turkic *yāĺïl. Cognate with Turkish yeşil, Azerbaijani yaşıl

Pronunciation

• IPA^(key): /jeˈʃil/
• Hyphenation: e‧şil

Noun

eşil (definite accusative eşili, uncountable)

1. green
2. a young person

   Synonyms: genç, delikannı, körpä, ergen, civan

Declension

Declension of eşil

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	eşil	-
definite accusative (belirtme)	eşili	-
dative (yönelme)	eşilä	-
locative (bulunma)	eşildä	-
ablative (çıkma)	eşildän	-
genitive (tamlayan)	eşilin	-

Adjective

eşil (comparative taa eşil, superlative en eşil)

1. green

   eşil alma ― green apple

2. unripe (fruit or vegetable)

   Synonyms: olmamış, olmadık

3. green, inexperienced

   Synonyms: cayıl, acami, görgüsüz

Derived terms

• em-eşil
• ep-eşil
• eşillik
• fit eşil
• öt eşil

See also

Colors in Gagauz · renklär (layout · text)

biyaz, ak	boz	kara
kırmızı, kızıl; al, kan kırmızı	turuncu, açık-mor; mor, komur, kızgıld	sarı; bej
laana yapraa, fıstık	eşil	öt eşili
	gök taşı	maavi, gök
zambak	purpur	pembä, gülgülü, güvez

Further reading

• Ciachir, Mihail (1938), “eșil”, in Dicționar gagauzo (tiurco)–român pentru gagauzii din Basarabia (in Romanian), Chișinău, page 49
• Çebotar, Petri; Dron, Ion (2002), “eşil”, in Gagauzça-Rusça-Romınca Sözlük [Gagauz-Russian-Romanian Dictionary]‎^[1], Chișinău: Pontos Press, →ISBN, page 242
• Kopuşçu M. İ., Todorova S. A., Kiräkova T.İ., editors (2019), “eşil”, in Gagauzça-rusça sözlük: klaslar 5-12, Komrat: Gagauziya M.V. Maruneviç adına Bilim-Aaraştırma merkezi, →ISBN, page 63
• N. A Baskakov, editor (1972), “ешил”, in Gagauzsko-Russko-Moldavskij Slovarʹ [Gagauz-Russian-Moldovan Dictionary], Moskva: Izdatelʹstvo Sovetskaja Enciklopedija, →ISBN, page 181
• Baboglu, N. İ.; Baboglu, İ. İ. (1993), “ешил”, in Gagauzça-Rusça hem Rusça Gagauzça Şkola Sözlüü [Gagauz-Russian and Russian-Gagauz School Dictionary], Chișinău: Vivat, →ISBN, page 31

Turkish

Pronunciation

• Hyphenation: e‧şil

Etymology 1

From eş (“pair, partner”) +‎ -il. Coined in 1949.

Noun

eşil (definite accusative eşili, plural eşiller)

1. (linguistics) doublet

Declension

Declension of eşil

singular plural nominative eşil eşiller definite accusative eşili eşilleri dative eşile eşillere locative eşilde eşillerde ablative eşilden eşillerden genitive eşilin eşillerin Possessive forms nominative singular plural 1st singular eşilim eşillerim 2nd singular eşilin eşillerin 3rd singular eşili eşilleri 1st plural eşilimiz eşillerimiz 2nd plural eşiliniz eşilleriniz 3rd plural eşilleri eşilleri definite accusative singular plural 1st singular eşilimi eşillerimi 2nd singular eşilini eşillerini 3rd singular eşilini eşillerini 1st plural eşilimizi eşillerimizi 2nd plural eşilinizi eşillerinizi 3rd plural eşillerini eşillerini dative singular plural 1st singular eşilime eşillerime 2nd singular eşiline eşillerine 3rd singular eşiline eşillerine 1st plural eşilimize eşillerimize 2nd plural eşilinize eşillerinize 3rd plural eşillerine eşillerine locative singular plural 1st singular eşilimde eşillerimde 2nd singular eşilinde eşillerinde 3rd singular eşilinde eşillerinde 1st plural eşilimizde eşillerimizde 2nd plural eşilinizde eşillerinizde 3rd plural eşillerinde eşillerinde ablative singular plural 1st singular eşilimden eşillerimden 2nd singular eşilinden eşillerinden 3rd singular eşilinden eşillerinden 1st plural eşilimizden eşillerimizden 2nd plural eşilinizden eşillerinizden 3rd plural eşillerinden eşillerinden genitive singular plural 1st singular eşilimin eşillerimin 2nd singular eşilinin eşillerinin 3rd singular eşilinin eşillerinin 1st plural eşilimizin eşillerimizin 2nd plural eşilinizin eşillerinizin 3rd plural eşillerinin eşillerinin

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

eşil

1. second-person singular imperative of eşilmek

Further reading

• “eşil”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu