Jump to content

debeo

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

    Contraction of *dēhibeō, from dē- +‎ habeō (have), though "I hold away (from someone)".[1] See the same contraction in dēbilis. Compare the later formed dēhabeō.

    Pronunciation

    [edit]

    Verb

    [edit]

    dēbeō (present infinitive dēbēre, perfect active dēbuī, supine dēbitum); second conjugation

    1. to owe something, to be under obligation to and for something
      Synonyms: amō, obligor (passive voice of obligō only)
      • c. 4 BCE – 65 CE, Seneca Minor, Epistulae Morales ad Lucilium 1.1.3:
        [...] nēmō sē iūdicet quicquam dēbēre quī tempus accēpit, cum interim hoc ūnum est quod nē grātus quidem potest reddere.
        [Yet] no one who receives [a gift of] time judges himself to owe anything [in return], when meanwhile this one [thing] is in fact what not even a grateful [person] is able to repay.
    2. to be bound, in duty bound to do something; "ought", "must", "should"
    3. to be owed, to be due (when in passive voice)
    4. to have or keep from someone (in its original, etymological sense)

    Conjugation

    [edit]

    Synonyms

    [edit]

    Derived terms

    [edit]

    Descendants

    [edit]

    References

    [edit]
    1. ^ De Vaan, Michiel (2008), “dēbeō”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 162

    Further reading

    [edit]
    • debeo”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • debeo”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • debeo”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
      • to owe gratitude to; to be under an obligation to a person: gratiam alicui debere
      • to owe some one money: pecuniam alicui debere
      • the debtor: debitor, or is qui debet
      • the creditor: creditor, or is cui debeo
      • from this it appears, is apparent: ex quo intellegitur or intellegi potest, debet
      • there is nothing strange in that: neque id mirum est or videri debet
    • debeo in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[2], pre-publication website, 2005-2016

    Marshallese

    [edit]

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    debeo

    1. alternative form of bweo

    References

    [edit]
    • Abo, Takaji; Bender Byron W.; Capelle, Alfred; DeBrum, Tony (2009–), “bweo”, in Marshallese–English Online Dictionary[3]

    Serbo-Croatian

    [edit]

    Etymology

    [edit]

    Inherited from Proto-Slavic *debelъ.

    Pronunciation

    [edit]
    • IPA(key): /děbeo/
    • Hyphenation: de‧be‧o

    Adjective

    [edit]

    dèbeo (Cyrillic spelling дѐбео, definite dèbelī, comparative dȅbljī)

    1. fat
    2. thick

    Declension

    [edit]
    positive indefinite forms
    singular masculine feminine neuter
    nominative debeo debela debelo
    genitive debela debele debela
    dative debelu debeloj debelu
    accusative inanimate
    animate
    debeo
    debela
    debelu debelo
    vocative debeo debela debelo
    locative debelu debeloj debelu
    instrumental debelim debelom debelim
    plural masculine feminine neuter
    nominative debeli debele debela
    genitive debelih debelih debelih
    dative debelim(a) debelim(a) debelim(a)
    accusative debele debele debela
    vocative debeli debele debela
    locative debelim(a) debelim(a) debelim(a)
    instrumental debelim(a) debelim(a) debelim(a)
    positive definite forms
    singular masculine feminine neuter
    nominative debeli debela debelo
    genitive debelog(a) debele debelog(a)
    dative debelom(u/e) debeloj debelom(u/e)
    accusative inanimate
    animate
    debeli
    debelog(a)
    debelu debelo
    vocative debeli debela debelo
    locative debelom(e/u) debeloj debelom(e/u)
    instrumental debelim debelom debelim
    plural masculine feminine neuter
    nominative debeli debele debela
    genitive debelih debelih debelih
    dative debelim(a) debelim(a) debelim(a)
    accusative debele debele debela
    vocative debeli debele debela
    locative debelim(a) debelim(a) debelim(a)
    instrumental debelim(a) debelim(a) debelim(a)
    comparative forms
    singular masculine feminine neuter
    nominative deblji deblja deblje
    genitive debljeg(a) deblje debljeg(a)
    dative debljem(u) debljoj debljem(u)
    accusative inanimate
    animate
    deblji
    debljeg(a)
    deblju deblje
    vocative deblji deblja deblje
    locative debljem(u) debljoj debljem(u)
    instrumental debljim debljom debljim
    plural masculine feminine neuter
    nominative deblji deblje deblja
    genitive debljih debljih debljih
    dative debljim(a) debljim(a) debljim(a)
    accusative deblje deblje deblja
    vocative deblji deblje deblja
    locative debljim(a) debljim(a) debljim(a)
    instrumental debljim(a) debljim(a) debljim(a)
    superlative forms
    singular masculine feminine neuter
    nominative najdeblji najdeblja najdeblje
    genitive najdebljeg(a) najdeblje najdebljeg(a)
    dative najdebljem(u) najdebljoj najdebljem(u)
    accusative inanimate
    animate
    najdeblji
    najdebljeg(a)
    najdeblju najdeblje
    vocative najdeblji najdeblja najdeblje
    locative najdebljem(u) najdebljoj najdebljem(u)
    instrumental najdebljim najdebljom najdebljim
    plural masculine feminine neuter
    nominative najdeblji najdeblje najdeblja
    genitive najdebljih najdebljih najdebljih
    dative najdebljim(a) najdebljim(a) najdebljim(a)
    accusative najdeblje najdeblje najdeblja
    vocative najdeblji najdeblje najdeblja
    locative najdebljim(a) najdebljim(a) najdebljim(a)
    instrumental najdebljim(a) najdebljim(a) najdebljim(a)

    Antonyms

    [edit]