Jump to content

bannuc

From Wiktionary, the free dictionary

Old English

[edit]

Etymology

[edit]

    From Old Irish bannach, based on Latin pānicum (millet).

    Pronunciation

    [edit]

    Noun

    [edit]

    bannuc m

    1. scone

    Declension

    [edit]

    Strong a-stem:

    singular plural
    nominative bannuc bannucas
    accusative bannuc bannucas
    genitive bannuces bannuca
    dative bannuce bannucum

    Descendants

    [edit]
    • Middle English: bannoke