Jump to content

balamutinti

From Wiktionary, the free dictionary

Lithuanian

[edit]

Etymology

[edit]

Borrowed from Belarusian баламу́ціць (balamúcicʹ), Russian баламу́тить (balamútitʹ) or Polish bałamucić. At the same time causative of balamutas in -inti.

Verb

[edit]

balamùtinti (third-person present tense balamùtina, third-person past tense balamùtino)

  1. (transitive, colloquial) (imperfective) to bamboozle, to confuse; to disturb, to unsettle

Conjugation

[edit]
Conjugation of balamutinti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present balamùtinu balamùtini balamùtina balamùtiname
balamùtinam
balamùtinate
balamùtinat
balamùtina
past balamùtinau balamùtinai balamùtino balamùtinome
balamùtinom
balamùtinote
balamùtinot
balamùtino
past frequentative balamùtindavau balamùtindavai balamùtindavo balamùtindavome
balamùtindavom
balamùtindavote
balamùtindavot
balamùtindavo
future balamùtinsiu balamùtinsi balamùtins balamùtinsime
balamùtinsim
balamùtinsite
balamùtinsit
balamùtins
subjunctive balamùtinčiau balamùtintum
balamùtintumei
balamùtintų balamùtintumėme
balamùtintumėm
balamùtintume
balamùtintumėte
balamùtintumėt
balamùtintų
imperative balamùtink
balamùtinki
tebalamùtina
tebalamùtinie
balamùtinkime
balamùtinkim
balamùtinkite
balamùtinkit
tebalamùtina
tebalamùtinie
Participles of balamutinti
adjectival
active passive
present balamùtinąs
balamùtinantis
balamùtinamas
past balamùtinęs balamùtintas
past frequentative balamùtindavęs
future balamùtinsiąs
balamùtinsiantis
balamùtinsimas
participle of necessity balamùtintinas
adverbial
special (pusdalyvis) balamùtindamas
half-participle
(padalyviai)
present balamùtinant
past balamùtinus
past frequentative balamùtindavus
future balamùtinsiant
manner of action (būdinys) balamùtinte
balamùtintinai

Derived terms

[edit]

(verbs)

(participles)