altiusculus
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]From altior (“higher, taller”) (comparative of altus) + -culus; the stem of the comparative suffix -ior, -ius (genitive -iōris) originally ended in *s.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [aɫ.tiˈʊs.kʊ.ɫʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [al.t͡siˈus.ku.lus]
Adjective
[edit]altiusculus (feminine altiuscula, neuter altiusculum); first/second-declension adjective
Declension
[edit]First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | altiusculus | altiuscula | altiusculum | altiusculī | altiusculae | altiuscula | |
| genitive | altiusculī | altiusculae | altiusculī | altiusculōrum | altiusculārum | altiusculōrum | |
| dative | altiusculō | altiusculae | altiusculō | altiusculīs | |||
| accusative | altiusculum | altiusculam | altiusculum | altiusculōs | altiusculās | altiuscula | |
| ablative | altiusculō | altiusculā | altiusculō | altiusculīs | |||
| vocative | altiuscule | altiuscula | altiusculum | altiusculī | altiusculae | altiuscula | |
References
[edit]- “altiusculus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “altiusculus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- altiusculus in Ramminger, Johann (16 July 2016 (last accessed)), Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700[1], pre-publication website, 2005-2016