Saturninus
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]Etymology tree
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [saː.tʊrˈniː.nʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [sa.turˈniː.nus]
Proper noun
[edit]Sāturnīnus m sg (genitive Sāturnīnī); second declension
- A Roman cognomen — famously held by:
- Gaius Sentius Saturninus, a Roman consul
Declension
[edit]Second-declension noun, singular only.
| singular | |
|---|---|
| nominative | Sāturnīnus |
| genitive | Sāturnīnī |
| dative | Sāturnīnō |
| accusative | Sāturnīnum |
| ablative | Sāturnīnō |
| vocative | Sāturnīne |
Descendants
[edit]- Catalan: Sadurní, Serni
- French: Saturnin, Sernin
- ⇒ Galician: San Sadurniño
- Italian: Saturnino
- Occitan: Sarnin
- Old Leonese: Sadornino
- Asturian: Sadurnín
- Portuguese: Sadurninho
- → Portuguese: Saturnino
- Spanish: Serenín, Cernín
- → Spanish: Saturnino
References
[edit]- “Saturninus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “Saturninus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.